İSLAHİYE İLÇESİ

KÜLLİYATI

 

 

 

http://www.vesiletunnecat.com/vesiletun/arsiv-kitap-oku/kulliyatlar/salihozbey/star%201183.JPG

 

 

Salih ÖZBEY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İÇİNDEKİLER

İSLAHİYE ADI VE TARİHİ

Fırka-ı Islahıyye

İSLAHİYE BELEDİYE BAŞKANLARI

Ökkeş ÖZER

İsmet ÖZER

Sabahattin DEMİREL

Süleyman ÜNLÜ

İlhan ÖZTÜRK

Nuri KÖSE

Ahmet ÖZTÜRK

Mehmet ULUDAĞ

Malike ULUDAĞ

İSLAHİYE COĞRAFİ ÖZELLİKLERİ

İSLAHİYE EĞİTİMİ

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü

Halk Eğitim Merkezi

Mesleki Eğitim Merkezi

İslahiye Anaokulu

Sabancı Öğretmenevi Ve ASO

İSLAHİYE MERKEZ LİSELER

Opet Anadolu Lisesi

İbni Sina Lisesi

İslahiye Lisesi

İslahiye Teknik Ve Endüstri Meslek Lisesi

İmam Hatip Lisesi

İslahiye Kız Teknik Ve Meslek Lisesi

İSLAHİYE MERKEZ İLKÖĞRETİM OKULLAR

Atatürk İlköğretim Okulu

Ali Öztürk İlköğretim Okulu

Cevdetpaşa İlköğretim Okulu

Cumhuriyet İlköğretim Okulu

Dervişpaşa İlköğretim Okulu

Fikret Öztürk İlköğretim Okulu

Karacaoğlan İlköğretim Okulu

Pınarbaşı İlköğretim Okulu

Yahya Kemal Beyatlı İlköğretim Okulu

13 Kasım İlköğretim Okulu

75.Yıl İlköğretim Okulu

İslahiye Şehit İsmet Kayar İlköğretim Okulu

Özel Gülpembe İlköğretim Okulu

İSLAHİYE İDARİ BİRİMLERİ

Kaymakamlık

Garnizon Komutanlığı

Adliye

Asayiş Ve Güvenlik

İlçe Emniyet Müdürlüğü

Zirai Kuruluşlar

Toprak  Mahsulleri  Ofisi

Çukobirlik

Orman İşletme Şefliği

Ağaçlandırma Mühendisliği

Tekel Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğü

Tedaş İşletme Müdürlüğü

İSLAHİYE KÜTÜPHANE

İslahiye İlçe Halk Kütüphanesi Müd.

İslahiye Yeşilyurt Halk Kütüphanesi

SOSYAL VE KÜLTÜREL YAPI

İslahiye Gelenekleri

İslahiye ve Çevresinde Düğün Adetleri ve Evlenme

Düğün Töreni

İSLAHİYE NÜFUSU

İslahiye

Yeşilyurt

Boğaziçi

Altınüzüm

Fevzipaşa

İSLAHİYE SAĞLIK

Devlet Hastanesi Binası

SOSYAL DURUMU

Halk oyunları

Gençlik ve Spor

Kung-Fu kursu

TARİHİ VE TURİSTİK YERLER

1.Yesemek

2.Tilmenhöyük

3.Zincirli (Samal)

4.Cıncıklı Eserleri 

5.Yılan Kalesi

6.Örtülü Harabeleri

7-Yayla Turizmi

İSKAHİYE ULAŞIM

Karayolu

Tren Yolu

İSLAHİYE BELDELERİ

Altınüzüm Beldesi

Boğaziçi Beldesi

Fevzipaşa Beldesi

İslahiye Yeşilyurt Beldesi

İSKAHİYE MAHALLELERİ

Atatürk Mahallesi

Aydınlık Mahallesi

Bahçelievler Mahallesi

Beyler Mahallesi

İSKAHİYE KÖYLERİ

Alaca Köyü

İSLAHİYE PARKLARI

Göz Parkı

Opet Parkı

İSLAHİYE SPOR

İslahiye Spor

Akınyoluspor

Aydınoğluspor

Kerkütspor Kulüpleri

İSLAHİYE KONUT

Toki Konutları

İSLAHİYE ÜNLÜLERİ

Milletvekilleri

Bürokratlar

Eğitimcileri

İş Adamları

İSLAHİYE YAŞAM VE KÜLTÜR

Saçlıdede Türbesi

Dervişpaşa Camii

Çınar Ağacı

Yesemek Taş Ocağı

İslahiye Çerçili Kale

Kurtini Tepesi

Cıncıklı Örenyeri

Zincirli Höyük

Süzmez Höyük

Elbistan Höyük

Tilmen Höyük

Davlumbaz Höyük

Üçağaç Höyük

Tatar Höyük

Dolan Höyük

KAYNAKÇA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

GAZİANTEP İSLAHİYE İLÇESİ

 

 

İSLAHİYE

http://www.istanbul-rehber.com/harita/resim/sehir/Gaziantep-haritasi.jpghttp://www.islahiye.gov.tr/resim/Images/Gt_0D72.jpg

http://www.muaseret.net/gezi/101-1.gif

http://www.kahramanmaras.gov.tr/resimler3/buyuk/343.jpg

İSLAHİYE ADI VE TARİHİ

İslahiye, tarihin en eski devirlerinden beri birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bunun nedeni Suriye-Anadolu geçiş güzergahı üzerinde bulunmasından kaynaklanmaktadır. Bu medeniyetlerden günümüze ulasan eserler burada yasayan topluluklar hakkında bize bilgi vermektedir.

 

Yapılan kazılar sonucu Hititlere ait Sakça gözü ve Zincirlide bulunan eserler, buraların merkezi şehirler olduğunu göstermektedir. Hititler zamanında heykel ve abide atölyelerinin kalıntıları bugünkü Yesemek Köyü yakınlarında bulunmaktadır. Bu yer günümüzde Yesemek Açık Hava Müzesi olarak bilinmektedir.

İslahiye’nin muhtelif bölgelerinde 60’dan fazla höyük ile bu höyüklerde Hititlere ait eşya kalıntılarının bulunması, Hititlerin İslahiye bölgesinde 60’dan fazla şehir kurduklarının ve medeniyet meydana getirdiklerinin göstergesidir. İslahiye’nin Gözbaşı semti olarak bilinen tepeler üzerindeki Nikola(Nigolu) Kalesi ile İslahiye’yi içerisine alan Nikoopolis şehrinin Yunanlılar tarafından kurulduğu ve eski yunanlıların İslahiye’de yasadıkları bilinmektedir.

 

Doğu Roma İmparatorluğunun, İslahiye geçidini elinde tutmak için, bu bölgede bir çok şehir kurduğu tespit edilmiştir. Bizans devri şehirlerinden Cıncıklı Harabelerindeki mozaikler günümüze kadar gelmiştir. Bu şehrin içerisinde demir ve maden cürufunun bulunması, çevrede maden sanayinin de gelişmiş olduğunu göstermektedir.

 

İslam orduları Hatay’ı ele geçirince burası uzun süre Bizans ile İslam Devleti arasında sinir bölgesi oldu. Bizans’a yapılan akınlar için üs olarak kullanıldı. Bu bölgede güvenliği sağlamak içinde birçok kale yapıldı. 750 yılından itibaren Abbasilerin egemenlik dönemi başladı. Avasim adıyla sinir bölgesi oluşturuldu. Ancak Bizans orduları bir yıllık kuşatmadan sonra 969 yılında Antakya’yı ardından da tüm Hatay bölgesini ele geçirmişler ve bölge tekrar Bizans hakimiyeti altına girmiştir.

 

Zamanla bu bölgede Türk nüfusu çoğaldı. Bu olay Selçukluların bölgede gelişmesine zemin hazırladı. Bu yıllarda Hanoğlu Harun, Afşin, Sandık, Kurlu, Atsız ve Söklü Beyler Suriye’ye gelerek bölgeyi ele geçirmişlerdir(1065). 1071 Malazgirt Zaferi sonunda Anadolu fethedilmiş ve Kutalmışoğlu Süleyman Sah Anadolu’ya gelerek İznik merkez olmak üzere büyük Selçuklu devletine bağlı kalmak şartıyla Anadolu Selçuklu Devletini kurmuştur.

 

Süleyman Şah Anadolu’yu ele geçirdikten sonra Güneye yönelerek l084 yılında Antakya ve çevresini ele geçirmiştir. Buradan Suriye üzerine yürüdüğünde karşısında Suriye Selçuklu Hükümdarı ve Melikşah’ın kardeşi olan Tutusu buldu. Halep yakınlarında Ayn-i Selem’de yapılan Savaşı kaybeden Süleyman Sah öldü.(1086) 1098 yılında İslahiye’den geçen Haçlılar Antakya’yı yeniden ele geçirdiler. 1268 yılında Memluk Sultani Baybars Anadolu Selçuklu Sultanının yardım isteğini kabul ederek bölgeye geldi. Antakya’yı fethederek İslahiye’yi de içine almak kaydıyla Kayseri’ye kadar olan yerleri ele geçirdi.

 

Sultan Baybars’ın Anadolu’dan geri çekilmesiyle, Moğolların baskıları Türkmenler üzerinde artarak devam etmiştir. Bunun sonucu İslahiye ve Hassa yoğun bir Türkmen iskanına sahne olmuştur. Bu dönemde Ramazan oğulları ve Dulkadiroğulları bölgede bulunan güçlü beylikler durumuna gelmişlerdir. Osmanlı Devletinin kurulup güçlendiği yıllarda bölge Memlükler ile Osmanlının sürtüşmesine sahne oldu.

Yavuz Sultan Selimin Mısır seferine çıktığı zaman, Mısırlılar ile ilk teması, İslahiye yakınlarında yer alan Güvercin Geçiti ve Şahmaran gediğinde olmuştur.

 

İslahiye Yavuz Sultan Selim zamanında Mercidabik Savasından itibaren, Osmanlıların toprakları içerisinde kalmıştır. Bu bölge zaman zaman savaşların yapıldığı yer, ayrıca hayvancılıkla uğraşan aşiretler için önemli bir kışlak olmuştur. Osmanlı Devleti’nin merkezi otoritesinin zayıflamasından sonra İslahiye civarı devlete başkaldıran aşiretlerin çapulculuk alanı haline gelmiştir.

 

17.y.y. sonlarında ve 18. y.y. baslarında İslahiye yöresinde asayiş iyice bozulmuş, Celali ve Saruca Sekban isyanlarından etkilenen yerleşik aşiretlerde ayaklanmaya başlamıştı. Kendini koruyamayan köyler tahrip edilmiş, halkı dağıtılmış, yol güvenliği kalmamıştı. Bu karışıklıkları önlemek nüfus ve üretim dengesini kurmak ve huzuru sağlamak için Osmanlı Devleti 18.y.y. baslarında kapsamlı tedbirler aldı ve büyük bir iskan projesini uygulamaya koydu. Bu bölgeye konar-göçer halde yasayan çok sayıda Türkmen-Yörük aşireti iskan edildi. Bununla hem göçerlerin zararları en aza indirilmiş, hem de harap yerlerin imarı ile üretim dengesi ve yolların emniyeti sağlanmış oldu. Bu durum uzun sürmedi 18. yy.da bütün İmparatorluk topraklarında huzursuzluklar arttığı gibi İslahiye bölgesi de bu huzursuzluktan etkilendi.

 

Kaybedilen savaşlar ve topraklar, kapitülasyonlar, ağır vergiler, huzursuzluk ve anarşinin artmasını hızlandırdı. Bölge diğer bölgeler gibi huzursuzluk içinde çalkalanırken, iktisadi hayatta da çöküntü başladı. Yerleşen aşiretler tekrar konar-göçer hayata geçmeye başladı. Bunun sonucunda devletin iskanlarla sağlamayı amaçladığı denge bozuldu.

 

19.y.y. baslarından itibaren sosyal çalkantılar had safhaya ulaşmıştı. Bunun üzerine Osmanlı Hükümeti isyan halindeki Kozan ve Gavur dağları çevresini kontrol altına almak için bir ordu kurulmasına karar verdi. İsyanları bastırmak ve bozulan düzeni yeniden sağlayarak ıslahat yapmak amacıyla kurulan bu orduya “Firka-i İslahiye” adı konuldu. Bu yeni ordunun Komutanlığına Derviş Paşayı, Komiserliğine(Mülki Amir) ise Ahmet Cevdet Paşayı atadılar.

 

Fırka-ı Islahıyye

Fırkanın kurulusu 1853’te yapılan Kirim Savaşına dayanır. Bu savaş sırasında çekilen asker sıkıntısı, Cebeli Bereket ile (Gavur dağları, bugünkü Amonos Dağları) Kozan Dağları arasındaki bölgelerden de Asker istenmesine yol açmıştı. Ancak bu istek, bu bölgedeki aşiretlerin devlete muhalefeti sebebiyle gerçekleşmemişti.

 

Savaştan sonra Osmanlı Hükümeti hem orduya yeni asker kaynakları temin etmek, hem de bölgeyi itaat altına alıp güvenliği sağlamak, eşkıyalığa son vermek, vergileri düzenli bir şekilde almak ve birçok karışıklığa yol açan konar-göçer toplulukları yerleşik hayata geçirip ziraatı teşvik etmek için bir askeri güç oluşturma kararı almış, bu güce de Firka-i Islahiyye denmiştir.

 

Faaliyet sahası, İskenderun’dan, Maraş ve Elbistan’a, Kilis’ten Niğde ve Kayseri’ye, Adana Eyaletinden Sivas Eyaleti sınırına kadar olan bölgeleri kapsayan Firka-i Islahiyye’nin başına 4. Ordu Kumandanı Derviş Pasa, halkla ilgili isleri görmek üzere de Ahmet Cevdet Pasa tayin edildi. Fırkanın çoğunluğu Balkan isyanlarında görev alan Bati Anadolu Zeybekleri ve bir kısmi da Arnavut askerlerinden oluşan 7 tabur yanında Girit ve Adana’dan gelen taburlarla Hassa 2. Süvari Alayından oluşan toplam 15 tabur piyade, 2 süvari alayı ve 600 kadarda Çerkez, Gürcü ve Kürt adlılarından teşkil edilmiştir. Bunların yanında birçok ünlü Osmanlı Subayı da Orduda görev almıştır.

 

Firka-i Islahiyye; Fırkanın sevk ve idaresi, Islahat zamanında silah kullanıp kullanılmaması, öncelikle halka devletin varlığının gösterilmesi ve devletin halka sevdirilmesi, asi aşiret ve aile reislerinin bölge dışına nakledilmesi, Fırkaya yardımcı olanlara maaş bağlanması, ıslah edilen yerlerin devlet yönetimine uygun şekilde teşkilatlandırılması, vergi yükü fazla olan ahalinin yükünün azaltılması ve arazileri tapusuz olanlara tapularının verilmesi gibi hususlarda yetkili kılınmıştır.

 

Bu arada isyan halinde bulunan Karafakılı aşireti itaat altına alındı. Firka-i İslahiye buradaki islerini tamamladıktan sonra Gavur dağında bulunan Nikola Kalesi civarına geldi ve Kaleyi tamire başladı. Bölgede mevcut Kerküklü, Çerçili, Hanağzı, Türkbahçesi, Eğintili, Keferdiz Nahiyeleri ile Dumdum ovası aşiretleri birleştirilerek bir kaza oluşturuldu ve buraya Fırkanın isminden dolayı İSLAHİYE adi verildi (l866). Ayrıca kaza merkezi olarak ayni adla bir kasaba kuruldu; Delikanlı ve Çelikanli aşiretlerinden yüzer hane buraya yerleştirildi.

 

Ardından İslahiye Sancak Merkezi olmak üzere İzziye, Hassa ve Bulanık kazaları birleştirilerek Maraş Mutasarrıflığına bağlı bir kaymakamlık teşkil edildi. İslahiye Kazasına bağlanan Dumdum Ovası aşiretlerinden Delikanlı ve Çelikanlılar ise birçok köy kurulmak suretiyle iskan edildiler. Buradan da bölgenin en önemli aşiretlerinden olan 5 oymağa ayrılmış olan Ulaşlı’ya bağlı Karayiğitlioğulları, Kaypakoğulları, Çendoğulları, Alibekiroğulları ile Kelmenoğulları itaat altına alındı. Böylece Gavur dağlarının en önemli aşiretleri sindirilmiş oldu.

 

Cebel-i Berekette ıslah işini bitiren Fırka-i İslahiye Hacı Osmanlı Köyü merkez olmak üzere kıyı nahiyelerini birleştirerek bir kaza oluşturdu. Çukurova aşiretlerinden Tecirli ve Cerit’in kışlak yerleri ile Ulaşlı' dan Çendoğlu nahiyesi bu kazaya bağlandı.

 

1.Dünya savaşı sonrasında Osmanlı devleti yenilgiye uğramış, galip devletler ile 30.10.1918 tarihinde Mondros ateşkes antlaşması imzalanmıştır. Bunun sonucu yurdun çeşitli bölgeleri galip devletler tarafından işgal edilirken İslahiye çevresini önce İngilizler işgal etmiş 2 ay sonra Fransızlara devretmişlerdir.

 

Fransız işgali esnasında verimli İslahiye ovasında ekim yapılamadı, Bu nedenle de arazilerde tamamen tahrip edilmiş oldu. İslahiye halkı büyük işkencelere maruz kaldı. Asil Türk milletinin kahraman evlatları olan İslahiyeliler, elbette bu duruma tahammül edemeyip bas kaldıracaktı. Ancak isleri çok zordu. Bölgede karışıklıklar giderilemediği gibi silahları alınmış ve askerler terhis edilmişti. Cepheden gelen askerlerin çoğunluğu ise yaralı ve sakat durumda idi. Tüm bu olumsuzluklara rağmen bölgenin düşmandan kurtarılacağına inanıyorlardı. Bunun için toplantılar yapıldı, nelerin tatbik edileceği belirlendi. İsmail ağalar, Mürşit ağalar, Alo ağalar, Kara yılanlar, Paşalar ve bir avuç insanla bölgede mücadele başlatıldı. Herkes canları pahasına destek verdi. Çete birlikleri kurularak gerilla benzeri hareketler, vur kaç ve gece baskınları düzenlendi. Düşman birliklerinden canlarını kurtarabilenler Tahta Köprü istikametine doğru kaçtılar. Ağır kayıplar vermelerine rağmen yeniden toplanmak ve yeniden karargah kurmak amacıyla tren yoluyla silah ve asker sevkine başladılar. Olayı haber alan kahraman İslahiyeliler, Güvercinli geçit mevkiinde tren yolunu keserek düşmana çok büyük kayıplar verdirdiler. Aldıkları ağır yenilgiler karşısında Fransizlar13.11.1920’de bölgeyi terk etmek zorunda kaldılar.

20 Ekim l921 Ankara Antlaşması ile Türkiye-Suriye sinirinin çizilmesiyle İslahiye siniri da tespit edilmiştir.

İslahiye1933 yılına kadar Cebel-i Bereket Vilayetinin merkezi bulunan Osmaniye’ye bağlı iken, coğrafi olarak Gaziantep platosu üzerinde olduğundan ve Gaziantep ili ile ilişkileri göz önüne alınarak 1933 yılında Gaziantep’e bağlanmıştır.

 

 

İSLAHİYE BELEDİYE BAŞKANLARI

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_okkes_ozer.jpg

ÖKKEŞ ÖZER

1968 - 1973

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_smet%20ozer.jpg

İSMET ÖZER

1973 - 1977

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_sabahhatin_demirel.jpg

SABAHATTİN DEMİREL

1977 - 1980

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_suleyman_unlu.jpg

SÜLEYMAN ÜNLÜ

1984 - 1989

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_ilhan_ozturk.jpg

İLHAN ÖZTÜRK

1989 - 1994

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_nuri_kose.jpg

NURİ KÖSE

1994 - 1999

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_ahmet_ozturk.jpg

AHMET ÖZTÜRK

1999-2004

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/_mehmet_uludag.jpg

MEHMET ULUDAĞ

2004-2009

 

http://www.islahiye.bel.tr/uploads/menuyonetimi/m.uluda__1.jpg

MALİKE ULUDAĞ

2009-…

 

 

İSLAHİYE COĞRAFİ ÖZELLİKLERİ

Akdeniz Bölgesinin doğu bölümünde yer alan İslahiye, Gaziantep-Kahramanmaraş-Kilis-Hatay-Osmaniye illeri arasındadır. Batısında Nur Dağları, doğusunda Kartal–Kurt Dağları uzanır. Hatay- Kahramanmaraş fay hattı (kirik hattı) üzerinde bulunan ilçe 1. derecede deprem kuşağı üzerinde bulunmaktadır. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 518 metredir.

 

İklim özellikleri bakımından Akdeniz iklimi ile Karasal iklim arasında geçiş özelliği gösterir. Daha çok Akdeniz ikliminin etkisindedir. Bazı yıllar coğrafi konumu ve sıcaklık etkisiyle kışlar şiddetli geçer, nadiren Aralık-Ocak aylarında -1,-2 santigrat dereceye düşer. Yazların şiddetli sıcak geçmesi ve buna bağlı kuraklık nedeniyle tarımda sulama gerekmektedir. Yazın gün içerisindeki basınç farkı nedeniyle Nur Dağları üzerinden doğuya doğru Nisan ayında başlayarak Ağustos sonlarına kadar devam eden özellikle öğleden sonra etkili olan yerel rüzgar günlük hayati etkiler.

 

Doğal bitki örtüsünü alçak yerlerde maki, yükseklerde iğne yapraklı ağaçlar oluşturur. Yaz sıcaklıklarının arttığı dönemlerde Nur Dağları üzerinde bulunan Huzur, Karagöz ve Koçcağız yaylaları dinlenme yerleridir. Bu yaylalardan özellikle Huzur Yaylası yaklaşık 1800 metre yüksekliktedir. Çoğu zaman Yazın da yağış alır. Bu nedenle fındık, ıhlamur gibi nemcil ağaçlar da görülür. Önemli bir yayla turizmi potansiyeline sahiptir.

 

 

İSLAHİYE EĞİTİMİ

İlçemizde okur-yazar oranı %85'tir. Eğitime Destek Kampanyası çerçevesinde 1.ve 2.Kademe Okuma-Yazma Kursları ve Yaygın Eğitim çalışmaları devam etmektedir. İlçemizde 8 Lise,21 İlköğretim Okulu,42 Birleştirilmiş İlköğretim Okulu,1 YİBO,1 Anaokulu ve 1 Özel İlköğretim Okulu olmak üzere toplam 74 okul bulunmaktadır. İlçemizde toplam öğrenci sayısı 14.995’dir.Derslik Sayısı 547’dir.Dağılıma bakıldığında Okul öncesi Eğitimde 683 öğrencinin 41 derslikte, İlköğretim Okullarında 11.744 öğrencinin 403 derslikte, Ortaöğretimde 3167 öğrencinin 129 derslikte eğitim gördüğü anlaşılmaktadır. Derslik başına düşen öğrenci sayısı Okulöncesi Eğitimde 17,İlköğretim Merkezde 33,İlköğretim Beldelerde 33,İlköğretim Köylerde 20,Birleştirilmiş Köy İlköğretim Okullarında 22,Ortaöğretimde ise 25’dir.

 

Fevzipaşa Beldesinde bulunmakta olan YİBO 678 öğrenci mevcudu ile Yatılı Eğitim Öğretim faaliyetine devam etmektedir.

 

Taşımalı Eğitimde 719 öğrenci 29 köyden 7 merkeze taşınmaktadır.

 

Ortaöğretimde 7 lise ve dengi okul, 1 Anadolu Lisesi, Çıraklık Eğitim Merkezi ve Halk

 

Eğitim Merkezi bulunmaktadır. Ortaöğretimde toplam  3167 öğrenci eğitim görmektedir. Derslik Sayısı Merkez Liselerde 109,Beldelerde 20 olmak üzere toplam 129’dur.İlçemizde  toplam 527 öğretmen görev yapmaktadır. Ortaöğretem öğrencilerini barındıran 3 erkek,1 kız öğrenci yurdu bulunmaktadır. Kız öğrenci yurdunda 24,erkek öğrenci yurtlarında 95 öğrenci barınmaktadır.

 

İlçemizde Özel Öğretim Kurumları olarak 3 Dershane,2 MTSK,1 Özel İlköğretim Okulu ve 2 Özel Rehabilitasyon Merkezi faaliyet göstermektedir.  

 

Halk Eğitim Merkezi ve Öğretmenevi:

 

Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü bünyesinde 9 Okuma-Yazma Kursu devam etmekte olup, bu kurslara 69 bayan,93 erkek olmak üzere toplam 162 kursiyer devam etmektedir.2006-2007 Öğretim Yılında muhtelif alanlarda 131 kurs açılmış,bu kurslara 853 erkek,1411 bayan kursiyer kayıt yaptırmış olup,kurslar halen devam etmektedir.           

 

İlçemizde Hacı Ömer Sabancı Vakfı tarafından bağışlanan 22 yatak kapasiteli öğretmen evi bulunmakta olup ihtiyaca cevap verememektedir.

 

 

 

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü

 

Halk Eğitim Merkezi

http://www.anteppress.com/image/haber/2010/02/06/Resim_1265443920.BMP

 

 

Mesleki Eğitim Merkezi

http://www.islahiyeninsesi.com/admin/haberresim/ga%C3%BCnyeni1.jpg

 

 

İslahiye Anaokulu

http://islahiye.meb.gov.tr/islahiye_mem_album/diger/i_anaokulu/G%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BCler/DSC00978_jpg.jpg

 

 

Sabancı Öğretmenevi Ve ASO

http://www.sabancivakfi.org/tr/kalicieser/oev/gaziantep/sabanci_ogretmenevi/images/gasoe_01.gif

 

 

İSLAHİYE MERKEZ LİSELER

Opet Anadolu Lisesi

http://www.gaziantep.com/files/images/Gaziantep%20%20%C4%B0slahiye%20Opet%20Anadolu%20Lisesi%202.jpg

 

 

İbni Sina Lisesi

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/150017/images/okul2.JPG

 

 

İslahiye Lisesi

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs006.snc1/2833_1133224536057_1390603795_30332371_7011503_n.jpg

 

 

İslahiye Teknik Ve Endüstri Meslek Lisesi

http://www.islahiyeeml.k12.tr/images/kadro.jpg

 

 

İmam Hatip Lisesi

http://www.islahiyeninsesi.com/admin/haberresim/ihlyeni11.jpg

 

İslahiye Kız Teknik Ve Meslek Lisesi

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/150030/images/FILE0014.JPG

 

 

İSLAHİYE MERKEZ İLKÖĞRETİM OKULLAR

 

Atatürk İlköğretim Okulu

http://www.memocal.com/Okullar/resim.asp?OkulID=960&ResimNo=1&Boyut=buyuk

 

 

Ali Öztürk İlköğretim Okulu

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/963648/imgokul/imgslayt/rb3.JPG

 

 

Cevdetpaşa İlköğretim Okulu

http://profile.ak.fbcdn.net/object3/560/121/n42044458271_7813.jpg

 

 

Cumhuriyet İlköğretim Okulu

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/444231/images/Resim%20005.jpg

 

 

Dervişpaşa İlköğretim Okulu

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/493229/resimler/kFoto(209).jpg

 

 

Fikret Öztürk İlköğretim Okulu

http://islahiye.meb.gov.tr/images/islahiye%20meb%20baner.jpg

 

 

Karacaoğlan İlköğretim Okulu

http://islahiye.meb.gov.tr/images/islahiye%20meb%20baner.jpg

 

 

 

Pınarbaşı İlköğretim Okulu

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/733620/resimler/PHOT00151.JPG

 

 

Yahya Kemal Beyatlı İlköğretim Okulu

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/493553/resimler/okul3.jpg

 

 

13 Kasım İlköğretim Okulu

http://www.arge27.com/files/image/okul/493183.JPG

 

 

75.Yıl İlköğretim Okulu

http://okulweb.meb.gov.tr/27/03/817600/75/okul%20resimleri%20035.jpg

 

 

İslahiye Şehit İsmet Kayar İlköğretim Okulu

http://i48.tinypic.com/j6tz43.jpg

 

 

Özel Gülpembe İlköğretim Okulu

http://islahiye.meb.gov.tr/islahiye_mem_album/ilkogretim_okullari/mustakil_ioo/%C3%96ZEL%20G%C3%9CLPEMBE_IOO/G%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BCler/%C3%B6zel%20G%C3%9CLPEMBE%20%C4%B0_%C3%96_O%20%20OKUL%20DI%C5%9E%20G%C3%96R%C3%9CN%C3%9CM%20(3)_jpg.jpg

 

 

 

 

İSLAHİYE İDARİ BİRİMLERİ

1866 yılında kurulan ilçemize bağlı 49 köy, 15 mezra ve 1 merkez olmak üzere 5 belde bulunmaktadır. 1933 yılan kadar Osmaniye İline bağlı olan ilçe bu tarihten itibaren Gaziantep İline bağlanmıştır.

 

Kamu Kurum ve Kuruluşları

Kaymakamlık

http://www.kenthaber.com/Resimler/2008/11/13/00047697.jpg

1 Kaymakam, l İlçe Yazı İşleri Müdürü, 1 İlçe Sivil Savunma Müdürü, 1 Veri Hazırlama Kontrol İşletmeni, l Makam Şoförü, 1 Yardımcı Hizmetli  ile  hizmet verilmektedir. Kaymakamlık hizmetleri bilgisayar ortamında yapılmakta ve tüm birimler bilgisayar ağı ile bağlantılıdır.

 

Garnizon Komutanlığı

http://www.kenthaber.com/Resimler/2008/11/13/00047697.jpg

Kahramanmaraş’ta bulunan 172. Zırhlı Tugay Komutanlığına bağlı 172. Zırhlı Tugay Komutan yardımcılığı bulunmaktadır.

 

Adliye

hükümet konağı3

İlçede adalet hizmetleri Asliye Ceza, Asliye Hukuk, Sulh Ceza, İcra Ceza ve Sulh Hukuk Mahkemelerince yürütülmekte olup 5 Hakim, 1 Cumhuriyet Başsavcısı,2 C.Savcısı görev yapmaktadır. 2006 yılında 2900 dosya işlem görmüştür. İlçede kapalı cezaevi bulunup halen 28 hükümlü ve 13 tutuklu bulunmaktadır.

 

Asayiş Ve Güvenlik

İlçe Jandarma Komutanlığı:

İlçe Jandarma Komutanlığı l Yüzbaşı 18 Astsubay, 28 Uzman Çavuş,115 Erbaş ve er,116 Geçici köy koruyucusu ve 36 gönüllü köy koruyucusu olmak üzere toplam 314 personel ile hizmet vermektedir. İlçe Jandarma Komutanlığı merkez  ve dört köy Jandarma Karakol Komutanlığı ile ilçemizin asayişini sağlamaktadır.

 

 

İlçe Emniyet Müdürlüğü

İlçe Emniyet Müdürlüğü kendi binasında 4. sınıf Emniyet Müdürü,3 Komiser, 2 Komiser Yardımcısı, 139 Polis Memuru, 8 Bekçi, 1 Genel İdare Hizmeti Memur ve l  Teknik Yardımcı olmak üzere toplam 155  personel, ve 9 araç,4 yunus ile hizmet vermektedir.

 

Zirai Kuruluşlar

İlçe Tarım Müdürlüğü:

1 Müdür (Ziraat Mühendisi), 7 Ziraat Mühendisi, 3 Veteriner Hekim, 1 Tekniker, 1 Teknisyen, l Veteriner Sağlık Teknisyeni, 5 Memur, 1 Ambar memuru ve 8 Daimi İşçi toplam 28 personel ve 3 araçla hizmet vermektedir. Kurumun çalışmaları; Kırmızı biberin ekimden hasada kadar her türlü işlerin kontrolü yapılmaktadır. Ayrıca Bağcılık, zirai mücadele (Süne, yabani ot  vb.), pamuk ve yem bitkileri(Silajlık Mısır, Fiğ, Yonca, Korunga) ekilişleri yapan çiftçilerin  devlet desteğinden yararlandırılması, Doğrudan Gelir Desteği ve Çiftçi Kayıt

 

Projesi kapsamında çiftçilerin kayıt altına alınması, ilgili işletmelerin (Zirai ilaç bayileri, Gıda İşletmeleri, Yem fabrikaları) denetlenmesi, hayvan sağlığı ve suni tohumlama hizmetleri olup, ayrıca üreticilerimize teknik ve uygulamalı eğitimler ve danışmanlık hizmetleri sunulmaktadır.

 

Toprak  Mahsulleri  Ofisi

l Müdür, l Ziraat Mühendisi,5 sözleşmeli personel, 2 daimi işçi olmak üzere toplam 9 personel ile hizmet verilmektedir. 2006 alım yılında 16139 ton buğday alımı gerçekleştirilmiştir. Ayrıca 2006 yılında halka 34 ton pirinç satışı yapılmıştır.  Soma marka  İtalyan  yapımı, saatte 50 ton mısır kurutma kapasiteli mısır kurutma cihazı bulunmaktadır.                       

 

Çukobirlik

l Müdür, 3’ü daimi 6 geçici olmak üzere toplam 10 personel ile kütlü pamuk alımı yapılmaktadır. Ürün depolama kapasitesi 1500 ton olup gün itibarıyla üye sayısı 905 kişidir. Kooperatif üretici ortaklarının tarımsal girdi ihtiyaçlarını (Zirai Gübre, Zirai İlaç,   Tohumluk Çiğit, Rafine pamuk yağı ve hayvan yemi küspesi), imkanları dahilinde peşin veya vadeli olarak karşılamaktadır.

 

 Tarım Kredi Kooperatifleri: İlçede 3 tarım kredi kooperatifi bulunmaktadır.(İslahiye-Fevzipaşa-Boğaziçi) T.C. Ziraat Bankasının özerkleşmesi kooperatiflerin çiftçimize sunduğu kredi imkanlarını daraltmıştır. Bu kaynak Bölge Müdürlüğüne bağlı kooperatiflerin ortaklarından yapılan tahsilatların bir hesapta toplanması sonucu karşılanmaktadır. Rakamsal olarak İslahiye Tarım Kredi Kooperatifinin alacakları, faiz giderleri, personel giderleri dikkate alındığında daha önceki yıllarda olduğu gibi 2005 yılında da zarar etmesi kaçınılmazdır.

 

Orman İşletme Şefliği

1 İşletme Şefi, 2 mutemet,1 şoför, 2 Daimi İşçi, 13  Orman Muhafaza Memuru olmak üzere 19 personel ile hizmetlerini yürütmektedir.2005-2006 yılı içinde 86.000 adet kızıl çam ve yapraklı türlerden oluşan fidan dikimi gerçekleştirilmiş, 45.0 hektar  alanda işçi gücü ile 30.0 hektar alanda makinalı toprak işlemesi yapılarak 86.000 adet kızıl çam ve yapraklı fidan dikilerek etrafları tel örgü ile çevrilmiştir.

 

 Gençleştirme, sıklık bakımı ve olağan üstü nedenlerle devrilen alanlardan,380m3 tomruk, 428m3 maden direk,1793m3 sanayii odunu, 179 m3  kağıtlık odun,^2163 ster lif-yonga odunu ve 3454 ster yakacak odun elde edilmiştir. Bu emvallerin çoğu ihale ile satılmış olup,kalan bakiye 2007 yılına devredilerek depoda mevcuttur.

 

Ağaçlandırma Mühendisliği

1 Mühendis,1 Memur, l Bekçi, l Şoför, 2 kadrolu işçi olmak üzere  6 personel ve 1 araç ile hizmetlerini yürütmektedir. Kaymakamlık girişimiyle 2005-2006 yılında  Örtülü köyünde 469 Ha. vasatındaki hazine arazisinde ağaçlandırma yapılmıştır.

 

Tekel Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğü

1 İşletme Müdürü, 1 tütün Eksperi, 5 Sözleşmeli Personel, üzere toplam 7 personel ile hizmet vermektedir. Tekel tarafından satın alınan gayri mamullerle, mamul tütünlerin ambarlanması, bakım ve sevk işlemleri işletmece yürütülmektedir. Teknik olarak işletme 140.000. denk/balya tütün ambarlama kapasitesine sahiptir.  İşletme 20.000.m2’lik kapalı  alanı mevcuttur. Halen kapasitesinin üzerinde (175.000. denk/balya) tütün ambarlanmıştır.

 

Tedaş İşletme Müdürlüğü

Müdürlük İlçe merkezi,4 belde ve 49 köye elektrik enerjisi dağıtımı ve tahsilatı yapmaktadır.  İdari ve bakım-onarım kısmı olarak iki bölümde faaliyet göstermektedir.  İdari kısımda,2 güvenlik,1 Memur Teknisyen,2 Vezne,1 Memur 6, bakım-onarım kısmında; 2 teknisyen ve 8 işçi olmak üzere toplam 16  personel vardır. Arıza ekibi  08.00-l6.00 ve  16.00-24.00 saatleri arasında iki vardiya şeklinde hizmet sunmaktadır.24.00-08.00 saatleri arasında ise 1 nöbetçi personel bırakılarak arızalara anında  müdahale edilmektedir

 

 

İSLAHİYE KÜTÜPHANE

 

İslahiye İlçe Halk Kütüphanesi Müd.

http://www.istanbulbarosu.org.tr/images/haber/kutuphane1.jpg

Cumhuriyet M.Derviş Paşa S.  

Tel:  (342)8622004

 

İslahiye Yeşilyurt Halk Kütüphanesi

http://yenisafak.com.tr/resim/site/book191c71c3191c71c4by.jpg

Yeşilyurt Kasabası  

Tel:  (342)8835104  Fax: (342)8835104

 

 

SOSYAL VE KÜLTÜREL YAPI

İlçe halkı değişik toplulukların bir arada yaşadığı kozmopolit bir yasam tarzına sahiptir. Genç nüfus fazla olup buna bağlı olarak da issizlik oranı yüksektir. Halkın büyük çoğunluğunun geçim kaynağı tarla ziraatı dolayısı ile de mevsimlik emek sarf edilen işgücüne dayalı olup, diğer mevsimlerde işgücü atıl kalmakta, dolayısı ile issizlik yaşanmaktadır.

 

İlçede yürütülen sosyo-kültürel aktiviteler yeterli olmayıp, nadiren yetişkinlere ve çocuklara yönelik olarak gelen özel tiyatro grupları dışında Ağustos ayı içerisinde Biber,Üzüm ve Kültür Festivali, okullar arası düzenlenen spor müsabakaları(Atletizm,Futbol), Halk oyunları, Gençlik ve Spor İlçe Müdürlüğü bünyesinde açılan futbol yaz okulu ve Kung-Fu kursu dışında canlı bir faaliyet yoktur.

 

 

İslahiye Gelenekleri

İslahiye ve Çevresinde Düğün Adetleri ve Evlenme

İslahiye de evlenme çağı kesin olarak tespit edilmemekle beraber çoğu zaman şehir ve kasabalarda “askerlik yapma” evlenmenin ilk şartı olarak görülmektedir. Köylerde askere gitmeden önce evlenmeler oluyor ise de bu sayı her yıl biraz daha azalmaktadır.

 

Evlenme çağına gelen ve askerliğini yapıp iş-güç sahibi olan erkek,evlenme arzusunu kapalı bir şekilde kız kardeşine, annesine, bir arkadaşı vasıtası ile babasına bildirir. Çoğu yerde olduğu gibi kızın evlenme arzusu ve isteğini açıklaması ayıp kabul edilir ve çok nadir görülen olaylar sonunda halk deyimi ile böyle olanlara “türkü yakılır”. Evlenecek erkek tarafı, komşuları ve yakın akrabaları ile birlikte durumlarına uygun kız aramaya başlarlar ve görücülüğe giderler. Kız evinin temizliği, intizamı kontrol edilir. Kız beğenilirse ailesinden kesin olarak kız istemeğe gidilir.

 

Erkek tarafından,erkeğin annesi, babası ,yakın akrabaları ile bir akşam kız evine haber verirler. ”Kızınızı oğlumuza Allah kısmet ettiyse almak istiyoruz” diyerek konuya girerler. Kızın annesi de “Babası ve kardeşlerine soralım, zaman bırakınız. Allah yazdı ise olur.” cevabını verirler. Oğlan tarafı hakkında araştırmalar yaparlar ve uygun görülürse oğlan tarafına bildirirler.

 

Erkek tarafına ikinci ziyaretlerinde kız tarafı muvafakat cevaplarına :”Allah yazdı ise ne yapalım” denilerek söz kesme ve kahve içmek için bir tarih belirlenir. Tesbit edilen gecede evlenecek kız ve oğlanın yakın akrabaları, anne babası kız evine gelirler. Hal hatır sorulduktan sonra kahve içilir, söz kesilir. Söz kesmede kız tarafı isteklerini bir kağıda yazarak verir,nişan günü tesbit edilir. İlçe merkezinde 3-5 saat süren nişan töreni köylerde 1-2 gün sürer yakın akrabalar, komşular davet edilir. Nişan töreninde kıza altın takılar takılır, misafirlere ikramda bulunulur. Daha sonra düğün tarihi tesbit edilerek hazırlıklarına başlanır, kızın çeyizindeki noksanlar tamamlanır.

 

Düğün Töreni

İslahiye'de günümüzde yapılan düğün törenleri mevsimden, düğün sahiplerinin imkânlarından, bir kısım değer yargılarından dolayı birkaç şekilde yapılır. Düğünden önce kız ve erkek tarafı kendi yakınlarına düğünleri olduğunu "okuntu" ile haber verirler. Bu okuntular akrabalık, yakınlık derecesine göre farklılık arz eder. Çok yakınlara kumaş, elbiselik vb. hediyeler gönderilirken, bu bazen çorap olur, çoğunlukla da adına davetiye denilen zarf içerisindeki kartlarla düğüne davet edilirler.

 

Genellikle Cuma günü "bayrak dikme" töreniyle düğüne başlanır. Bu bayrağı dikme hakkı ve görevi kirvenindir. Bu bayrak, gerdek gecesi gelin ve damatın halvet olmasından sonra, gün doğmadan evvel dikildiği yerden geri indirilir.

 

Cumartesi ve pazar günü öğleye kadar genellikle davul-zurna eşliğinde eğlence tertip edilerek, gelen misafirler hem ağırlanır, hem de eğlenirler.

 

Cumartesi günü akşamı, kına gecesi tertip edilir. Bir engel yoksa bu kına kız evinde yakılır.

 

Pazar günü öğle yemeğinde sonra erkek tarafı konvoy halinde kız evine giderek gelini alırlar. Düğün günü ikindiden sonra gelin kızın odası hazırlanır.Getirdiği çeyizler serilir.

 

Arkadaşları(Sağdıç) tarafından yatsı namazında camiye götürülen damat,namazdan sonra eve getirilir.

 

 

 

İSLAHİYE NÜFUSU

2000 yılı genel nüfus sayımı sonuçlarına göre şehir merkezinde nüfus 38.770, köylerde ise 40.241 kişi olmak üzere toplam 79.011 kişidir. Bu oranla ilçe Nizip’ten Sonra Gaziantep’in ikinci büyük ilçesidir. Nüfusun çoğunluğu kırsal alanda oturmakta olup, yerleşim toplu köyler özelliğindedir.

 

İslahiye: Belediyesi  31.963

 

Yeşilyurt: Belediyesi  3.761

 

Boğaziçi: Belediyesi  3.169

 

Altınüzüm: Belediyesi  5.330

 

Fevzipaşa:  Belediyesi  2.457

 

 

 

İSLAHİYE SAĞLIK

İlçede  l Hastane, 5 Sağlık Ocağı, 10 Sağlık evi, l Verem Savaş Dispanseri, 1 Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Merkezi,  Merkez Sağlık Ocağı bünyesinde Sıtma Eredikasyonu Şube Şefliği  ile hizmet verilmektedir.

 

Devlet Hastanesi Binası

http://www.isldh.gov.tr/yuklenenler/sayfalar_yuklenenler/baslikresimleri/22032010225211dis_cephe.JPG

Devlet Hastanesi  binası standardı düşük  ve yetersiz olmakla birlikte 75 yatak kapasitesine sahip olup, acil ve diğer vakalara tam bir müdahale için tıbbi malzemesi yeterlidir. Hastanede acil, doğum, dahiliye, çocuk,  servisleri ile halka hizmet sunulmaktadır. 2 adet ameliyathane, Dahiliye servisinde 2 yataklı yoğun bakım ünitesi 12 adet doktor muayene odası, 3 acil odası mevcuttur.

Akınyolu Sağlık Ocağı - 0 (342) 873 1197

Altınüzüm Sağlık Ocağı - 0 (342) 873 1442

Yeşilyurt Sağlık Ocağı - 0 (342) 883 5221

İslahiye Ana Çocuk Sağlığı Ve Aile Planlaması Merkezi - 0 (342) 862 1195

Özel Sevgican Polikliniği - 0 (342) 862 1626

 

 

SOSYAL DURUMU

İlçede yürütülen Sosyo-Kültürel aktiviteler yeterli olmayıp, nadiren yetişkinlere ve çocuklara yönelik olarak gelen özel tiyatro grupları dışında Ağustos ayı içerisinde Biber, Üzüm ve Kültür Festivali, okullar arası düzenlenen spor müsabakaları (Atletizm, Futbol), Halk oyunları, Gençlik ve Spor İlçe Müdürlüğü bünyesinde açılan futbol yaz okulu ve Kung-Fu kursu dışında canlı bir faaliyet yoktur.

 

 

TARİHİ VE TURİSTİK YERLER

İslahiye Gaziantep ilinin en eski yerleşim alanlarından olup, tarihi ve turistik açıdan oldukça zengindir.

 

1.Yesemek

http://www.muaseret.net/gezi/101-1.gif

İslahiye’de bulunan Yesemek Açık Hava Müzesi Ortadoğu’nun en büyük  ve tek açık hava müzesine sahip olma özelliği ile her yıl binlerce yerli ve yabancı turisti misafir etmektedir.  Yesemek ilk defa 1890 yılında keşfedilmiştir. Yesemek açık hava müzesinde 500 det değişik boyutlarda yontu ve heykel taslağı mevcuttur. Bunlar sfenksler,aslanlar,dağ tanrıları,savaş arabaları,karışık yaratıklar ve çeşitli mimari parçalardan oluşan çok zengin bir koleksiyon oluşturmaktadır. Uzaklığı ilçe merkezine 23 km olup yolu asfalttır.

 

2.Tilmenhöyük

http://i135.photobucket.com/albums/q123/Ayduran/antep/Tilmen_03b.jpg

İlçenin 5 km. doğusundadır.20 m yüksekliğinde bölgenin en büyük höyüklerindendir. Araştırmacılar burada İ.Ö.3.binin son çeyreğinde büyük bir kent bulunduğunu ortaya çıkarmışlardır. Kent iç ve dış kaleden oluşmakta olup duvarlar sandık duvar tekniğinde ve büyük düzgün kesme taşlardandır.

 

3.Zincirli (Samal)

http://www.tayproject.org/imjpg/haber26/2008/r3.jpg

İlçenin 10 km doğusunda Zincirli köyünde bulunan bir höyüktür. Yörede 19.y.y.sonunda yapılan arkeolojik kazılarda mimarlık alanında önemli kalıntılar ortaya çıkarılmıştır. Höyük Genç Hitit veya Neo Hitit döneminin küçük krallıklarından birinin başkenti olması ve bulunan Arabî yazıtları açısından önemlidir.

 

4.Cıncıklı Eserleri  

http://www.vgm.gov.tr/07_VakifEskiEserleri/003_RestoreEdilenEserler/restorasyon_clip_image002_0016.jpg

Boğaziçi Beldesinde Roma imparatorluğu döneminden kalan eserler olup, burada çeşitli boylarda cam, seramik ve renkli taşlarla işlenmiş figürler mevcuttur. Ancak burası halen Kültür Bakanlığınca SİT alanı olarak belirlenmediği için eserler yapılacak arkeolojik kazıları beklemektedir

 

5.Yılan Kalesi

http://www.turkiye-resimleri.com/data/media/1/ylan_kale.jpg

İslahiye Çerçili köyü civarında bulunan bir kale olup kimler tarafından yapıldığı bilinmemektedir.

 

6.Örtülü Harabeleri

http://www.fethiyedehayat.com/images/araksa.jpg

Örtülü köyü civarında bulunan ve Hititler zamanından kalan bu harabeler vatandaşlarca yağma edilmiş ve halen bir sütunu kalmış,olup,Örtülü Köyü muhtarlığınca koruma altına alınmıştır.

 

7-Yayla Turizmi

http://www.gezikolik.com/Images/UserPosted/Publish/cf32be70-3645-4711-9390-f4422513df0d.jpg

İlçe yayla turizmi yönünden de zengin olup turizm bakanlığınca onanmış olan yaylalarının başında Amanosların uzantısı olan Huzurlu ve Karagöz yaylaları gelmektedir. Yine Amanos dağları üzerinde eski Gaziantep-Adana karayolu üzerindeki Alman pınarı, Türkbahçe ve Hanağzı köylerinin batısında Gözlen Geç yaylası, Çerçili, Kabaklar köylerinin batısında ve yine Amanoslar dağlarındaki Meydan yaylası, Koçcağız köyünde bulunan tortusuz ve kaliteli fenk suyunun kaynağı ve çevresi, özellikle yaz aylarında yaylalar çevre il ve ilçelerden gelenlerce dolup taşmaktadır. Huzur Yaylasının turizme açılması için alt yapı çalışmaları devam etmekte olup hali hazır planlar hazırlanmış olup, 1/25.000 mastır çevre planı 1/5.000 nazım imar planı 1/1.000 uygulama imar planlarının ihalesi yapılmış olup, çalışmalar devam etmektedir.

 

Bunlara ilave olarak Tahta Köprü Barajı civarı İslahiye, Kilis ve Hataylı vatandaşlarımızın en çok ziyaret ettiği yerler arasındadır.

 

 

İSKAHİYE ULAŞIM

Karayolu

İlçe Gaziantep-Hatay, Kahramanmaraş-Hatay Karayolu üzerinde olup, Gaziantep'e 90 km, Kahramanmaraş'a 70 km, Osmaniye’ye 70 km, Kilise 85 km, Hataya 107 km mesafede olup komşu il ve ilçelere günün her saatinde rahatlıkla ulaşım sağlanmaktadır. Ayrıca Hidayet ve Çayırağası yolcu taşıma firmaları aracılığı ile yurdun muhtelif yerlerine ulaşım sağlanmaktadır.

 

İslahiye TCDD Garı

istasyon3

İslahiye TCDD Garı Türkiye-Suriye hattında TCDD’nin son sınır garı olduğundan büyük önem arz etmektedir. 10.03.2001 tarihinden itibaren Tahran-Şam-Tahran arasında Avrasya yolcu tren seferlerinin başlaması ile birlikte önemi daha da artmıştır. Avrasya treni ile 2002 yılında Suriye’den İran’a 9.105, İran’dan Suriye’ye 8.984 transit yolcu giriş yapmıştır. Gar’dan muntazam olarak her gün İslahiye-Mersin, Mersin-İslahiye arasında isleyen yolcu treninin yani sıra Salı günleri Suriye’den gelen 61373 nolu, Cuma günleri Suriye’ye giden 61374 nolu Toros Ekspresinin yanı sıra Pazartesi Samdan gelip, Tahran’a giden 61573 nolu tren ile Çarşamba günü Tahran’dan gelip, Sam’a giden 61574 nolu Uluslararası Ekspres tren çalışmaktadır. Yolcu trenlerinin dışında hafta içinde her gün bir yük treni Meydan-i Ekbez'e gidip gelerek karşılıklı gümrüklü vagonlar aktarılmaktadır.

 

 

 

İSKAHİYE BELDELERİ

Altınüzüm Beldesi

öz1

 

Tarihi:

Altınüzüm Beldesi Aydınoğlu ve Sulumağara Köylerinin birleşmesiyle 21 Ağustos 1990 tarih ve 20612 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 90/37126 sayılı Bakanlar Kurulunun kararıyla Altınüzüm Beldesi adını alarak belediyelik olmuştur.

Belde Gaziantep-Hatay karayolu üzerinde kurulmuş olup, çevre köylerin merkezi konumundadır. Bu özel konumu sebebiyle her geçen gün daha da büyümekte ve bir cazibe merkezi olmakla birlikte İlçemizin en büyük beldesidir.

Beldenin doğusunda geniş üzüm bağlarının yer aldığı amik ovasının devamı olan ova batısında Amanos dağların uzantısı olan sıradağlar, güneyinde Boğaziçi beldesi ve kuzeyinde ise Yeşilyurt beldesi yer almaktadır. Beldenin içinden geçen Deliçay deresi Tahta köprü Barajına dökülmektedir.

Belde sırtını batısında yer alan Amanos dağlarına dayamış, önünde verimli Amik ovasınn devamı niteliğindeki geniş ovada belde ticari faaliyetini ve beldenin geçim kaynağının belkemiğini oluşturan, bölgenin en iyi üzümlerinin yer aldığı ve beldenin ismini de aldığı üzüm bağları,Avrupa ve Ortadoğu ülkelerine ihraç edilmektedir. Bu bağlar da sofralık olarak tüketilen çok sayıda çeşit bulunmaktadır. Belde de üzüm ticaretine yönelik birkaç tane küçük soğuk hava deposu da bulunmaktadır.

Beldenin Aydınoğlu, Sulumağara, Bahçelievler ve Haltanlı mahalleleri olmak üzere dört mahallesi bulunmaktadır.

Beldenin son nüfus sayımına göre nüfusu (7000) yedi bin’e yaklaşmıştır.

Beldenin ve çevrenin nüfus potansiyeline cevap vermeye çalışan Altınüzüm Mehmet Akif Ersoy ve Altınüzüm Fatih Sultan Mehmet ile İl Özel İdaresi tarafından yaptırılan ve 2007-2008 eğitim -öğretim döneminde eğitime açılan Şehit Uzman Çavuş Hayrettin Doğan ilköğretim okulu olmak üzere 3 ilköğretim okulu mevcuttur.

Belde içindeki yolların yapımı ve maliyetlerin düşürülmesi için Belediye tarafından 2005 yılında bir parke bordür ve briket fabrikası inşa edilmiştir.

İnşa edilen fabrikayla yaklaşık maliyeti işçilik giderleriyle beraber 250.000 YTL’yi bulan Haltanlı Mahallesindeki Mustafa Necati Caddesi, Okul Caddesi ve Sulumağara Mahallesindeki Cumhuriyet Caddelerinin parke taşları, belediyenin imkanları ile yapımı gerçekleştirilmiştir.

Belde içinden geçen Gaziantep-Hatay Karayolu 5 Km.lik duble yolu olup,2006-2007 yılında Karayolları Bölge Müdürlüğünün katkıları ve Belediye Başkanı Bekir DURDU’nun da gayretleriyle yapılan bulvara Atatürk Bulvarı ismi verilmiştir. Atatürk Bulvarı beldeyi şehir görünümüne kavuşturmuş ve ışıklandırma çalışmaları Tedaş tarafından gerçekleştirilmiştir. Belde Başkanı Bekir Durdu, Atatürk Bulvarındaki orta refüj ve ağaçlandırma çalışmalarını tamamlamış ve Atatürk Bulvarına yaklaşık 180.000 ytl maliyeti bulan kaldırım çalışmalarına başlamıştır.

Ayrıca Beldenin gelişen ihtiyaçlarına cevap veremeyen eski imar planına ilave ve revizyon için 2007 yılı içerisinde beldenin yeniden halihazır haritası çizdirilmiştir.

 

 

İslahiye Boğaziçi Beldesi

http://lh3.ggpht.com/_tIft8gSCuZs/Sl7H22vNTqI/AAAAAAAAALY/U-3k9Jyr4iQ/s640/ARALIK42.JPG

Tarihi:

Köyün yaşlı kişilerinden edindiğimiz bilgilere göre;1400’lü yıllara ve öncesine dayanan Kerküt Köyü Irak Kerkük’ ten göçebe olarak Beldemiz sınırları içerisindeki Kastel mevkii ile Ağabey Köyünde 3 Aile olarak yerleşmişler. Bunlar geçimlerini hayvancılıkla sağlıyorlardı. Kerküt Köyü olarak bilinen bölgeye ava gelen atalarımız burada Rumların terk ettiği harabe şeklindeki su değirmenini bulmuşlar o günden bu yana  3 aileden 2 ‘si değirmeni tamir ederek  burada yaşamaya başlamışlar 1 tanesi Ağabey  Köyünde kalmıştır. Bir süre sonra Musul’ dan gelen bir kafile buraya yerleşerek köyü oluşturmuşlardır.             

 

Beldenin Kuruluşu:

Boğaziçi Belediyesi;Kerküt Köyü ile Yağızlar Köylerinin birleşmesiyle 05 MAYIS 1993 tarih ve 21572 sayılı resmi gazetede yayımlanarak kurulmuş bir belediyedir.

 

27 MART 1994 seçimleri sonucunda belediye tüzel kişiliğe kavuşmuştur.

 

Beldemizin nüfusu son sayıma göre:3169 ‘dur.

 

Beldemiz Üç (3) mahalleden oluşmaktadır Bunlar 1-Kerküt Mahallesi , 2-Cıncıklı Mahallesi, 3-Cevizlidere Mahallesi

 

Genel Özellikler

 

 Mahalle Sayısı            : 3

 

Kanalizasyon               : Yok

 

İçme suyu                    : Nüfusun %100 şehir şebekesinden faydalanmaktadır.

 

Yollar                          : Osman Nuri ÖZER Caddesi(Hatay-İslahiye Karayolu), Huzurlu Caddesi Asfalt, Cıncıklı Mahallemizdeki sokakların bir bölümü parke taşı ve sokak ve caddelerimiz stabilize yollardır.

 

Beldemiz Sınırları Dahilindeki Resmi Kuruluşlar

 

  1 – Boğaziçi Belediye Başkanlığı

 

  2 – Boğaziçi Atatürk Lisesi

 

  3 – Jandarma Karakol Komutanlığı

 

  4 – Boğaziçi İlköğretim Okulu

 

  5 – Tandır Köyü İlkokulu

 

  6 – Boğaziçi Tarım Kredi Kooperatifi

 

  7 – Sağlık Evi

 

  8 – İl Özel İdaresine Ait Soğuk Hava Deposu

 

  9 – Orman İşletme Müdürlüğüne ait odun deposu

 

10 – Şehit Astsubay Mustafa KÖMÜRCÜ İlköğretim Okulu

 

Tarihi Ve Turistik Yerler:

1 – Tarihi Cıncıklı Ören Yeri

http://lh5.ggpht.com/_tIft8gSCuZs/S3GX3OvLPII/AAAAAAAABVs/9SUVPzBKbnc/s512/c%C4%B1nc%C4%B1kl%C4%B1.jpg

Gaziantep’in İslahiye İlçe Merkezinde, Antakya yolu üzerinde 10 km mesafedeki Boğaziçi Belediyesinde bulunmaktadır. Asfalt yolun 500 metre kadar iç bölümünde Amanos dağlarnının kalker yapılı eteklerinin sona erip, ovadaki bazalt kesiminin başladığı hat üzerinde yer almaktadır.

 

Cıncıklı ören yerinde, Gaziantep Müze Müdürü Rıfat ERGEÇ başkanlığında, arkeolog Mehmet ÖNAL’ın sorumluluğunda 1995 yılında kazı çalışması yapılarak Cıncıklı Kilisesi meydana çıkartılmıştır. Erken Bizans Dönemi Kilisesinin tabanı mozaik döşelidir.

 

Burada, yüzeyde çok miktarda mozaik taşı görüldüğünden “Cıncıklı” adı verilmiştir. Örenyerinde, bazalt taşlardan yapılmış birçok yapı yıkıntısı bulunmakta, ancak niteliği anlaşılamamaktadır. Bunların içinde boyut olarak en büyüğü , duvarları yaklaşık 0,50-0,70 m yükseklikte kalabilmiş olan kilisedir. Uzunluğu 28m, genişliği ise 15m olan kilisenin apsisi uzun tarafta olup, nef ayırımı yoktur ve yanlardan iki giriş vardır. Ortadaki, yarım elips biçimli, bozulmuş harçlı taban ise Bema’nın bulunduğu yerdir. Apsid, salondan bir basamak yüksek olup, iki yanında diakonikon veya martyrion bölümleri yer almaktadır. Tüm bu alanlardaki döşeme mozaikli olup, salon bölümündeki tabana zürafa, fil, ayı, kaplan gibi bölgeye yabancı hayvanlar ile kuş ve bitki motifleri serpiştirilmiştir. Apsidin içinde, geometrik biçimler arasına yerleştirilmiş dinsel anlamlar taşıyan hayvan figürleri yer almaktadır. Diakonikon ve martyrion  ile çeşitli yerlerde, panolar içinde Greç ve Süryanice yazıtlar görülmekte, bunlar bazen tek dilli, bazen çift dilli izlenmektedir. Özellikle Süryanice yazıtlar Gaziantep yöresinde ünik örnekler olması açısından çok önem taşımaktadır.

 

Cıncıklı Kilisesi mozaiklerindeki figürler, bölgede daha önce tanınmayan bir sanat biçiminin eseridir. Olasılıkla, daha güneydeki sanat akımlarından kopya olsa gerektir. Çünkü, kilisenin bulunduğu coğrafyaya uygun olmayan fil gibi hayvanlar ile bunların işleniş tarzı, bu yöreye yabancı sanat özellikleri içermektedir. Gerek panolar içindeki ve gerekse serbest yazıtlar, kiliseye varlıklı yada ruhban sınıfından kimselerin zaman zaman adak yada hayır için bağışta bulunduklarına işaret eden ithaf yazıtlarıdır. Yazıtlar mozaikler, ilk paleografik saptamalara göre en erken M.S. 6.-7. yüzyıllara tarihlenmektedir.

 

 2 – Hızır yaylası:

http://img15.imageshack.us/img15/9007/yaygaziantephizirkh2.jpg

İslahiye ilçesi Boğaziçi Beldesi/Altınüzüm beldeleri 20 kilometre batısında amanos dağları üzerinde bulunan, yeşilin her tonunun görülebileceği bir yaylalar topluluğu olup, yaylanın çok sayıda ve soğuk pınar suları bulunmaktadır. Yaylanın rakımı 1300 ile 1500 arasındadır.

 

Yaylada elektrik ve telefon bulunmamaktadır. Yol asfalt ve ulaşım kolaydır. Hızır yaylası insan eliyle bozulmadan kalan ve doğasıyla insanı büyüleyen bir yayladır. Orman ağaçları çam, sedir, köknar, çınar, kızılağaç ve ardıç ağaç toplulukları bol sayıda bulunmaktadır.meyve ağacı olarak özellikle elma, bodur elma, armut, kiraz, ceviz ve erik çeşitleri az miktarda fındık ağacı bulunmaktadır.

 

Sebze çeşitleri bol ve özellikle çileği ile meşhurdur.yöre halkı barakalarda konaklamaktadır.

 

Hızır yaylasının güneyine düşen kastel ve karagöz yaylaları belediyemiz sınırları içerisindedir. Bu yaylalarımız tamamen doğal hayatı seven insanların özlem duyduğu yaylalardır. Suları, çeşitli ağaç ve meyve ağaçları ile özellikle çilek yetiştiriciliği önemli bir geçim kaynağıdır yöre halkı için

 

3- Beldemiz ile idilli köyleri arasında almadan pınarı mevkii olarak bilinen doğası suyu ve ulaşım kolaylığı bulunan doğal bir yayla bulunmaktadır.

 

4- Beldemiz sınırları içerisinde 1 adet lokanta bulunmaktadır.

 

5- Kerküt ve Cevizlidere mahallelerinde toplam 2 adet camii bulunmaktadır.

 

Coğrafi Konumu:

İslahiye Ovası ile Amik ovası arasında doğusunda katranlık dağı batısında amanos dağları ile çevrili büyük bölümü ova ve meyan düzü olarak bilinmektedir.

 

Akdeniz iklimi görülmektedir.

 

Ulaşım:

Boğaziçi Gaziantep il merkezine 100 kilometre,

 

Boğaziçi İslahiye İlçe merkezine 10 kilometre,

 

Boğaziçi Hatay (Antakya) İl merkezine 120 kilometre,

 

Boğaziçi Kahramanmaraş İl merkezine 80 kilometre mesafededir.

 

Belde Halkının Geçim Kaynağı:

 

Belde halkının büyük çoğunluğu bağcılıkla, Zeytincilik (Yağlık), Az miktarda Antep Fıstığı ve bir kısmı da hayvancılıkla uğraşmaktadır. Ayrıca bölgemizde Pamuk, Buğday, Biber ve Mısır yetiştiriciliği yapılmaktadır.

 

Bölgede yetişen başlıca üzüm çeşitleri;

 

1 – Hatun Parmağı

 

2 – Kilis Karası (Antep Karası)

 

3 – Çekirdeksiz İzmir üzümü

 

4 – Paf üzümü

 

5 – Dökülgen

 

6 – Uslu üzümü

 

7 – Kardinal siyah üzümü

 

8 – Hönüsü

 

Bölgemizde her evde üzüm pekmezi yapılmakta ancak bu ticari amaçlı değildir.

 

 

İslahiye Fevzipaşa Beldesi

http://static.panoramio.com/photos/original/8436601.jpg

Tarihi:

Fevzipaşa'nın ilk ismi Keller idi.1926 yılında Maraşal Fevzi Çakmak’ın Malatya tren yolu hattının yerini tespiti için geldiği sırada keller köyü halkı Fevzi çakmaktan buraya ismini vermesini istemişlerdir. Fevzi çakmak bu isteği iç işleri bakanlığına bildirmiş 1928 yılında Fevzipaşa ismi alınmıştır,aynı zamanda bucak olmuştur. Bugünkü Fevzipaşa 1933 yılına kadar cebel bereket vilayetine bağlı idi. Yine 1933 yılında cebel bereket vilayetinin kaldırılması ile yönetim bakımından Gaziantep valiliğine bağlanmıştır.

 

Fevzipaşa’ya ilk yerleşenler Suriye'nin Keller köyünden 3-4 hane gelerek 1800 yıllarında bu yöreye yerleşmişlerdir. Bu gelenlerden önce buralarda başkalarının bulunmadığını tahmin edilmektedir. Daha sonra buraya Ermenilerin gelip yerleştikleri daha önce gelen kellerlilerle birlikte burada birlikte yaşamaya devam ettikleri yaşlı kişilerce söylenmektedir. Bu rivayete göre Ermenilerin buraya daha önce geldikleri söylenmekte ise de bu durumda kesin değildir. Şu var ki buraya Suriye'den gelenler Türkler olduğu öğrenilmiştir. Zira Ermeniler daha önce mevcut iseler buraya bir isim vermeleri gerekmez miydi? Bu durumdan anlaşılıyor ki Ermeniler buraya ikinci gelip yerleşenlerdir.

 

Gerek Suriye’den gelenler gerekse buraya gelip yerleşen Ermeniler ilk zamanlarda eşkıyalıkla uğraşmışlardı. Çukurova’ya pamuk toplamaya giden ve oradan dönen vatandaşları soymuşlardır.1875 yıllarında Ermenilerin ve Türklerin 20’şer haneye yakın oldukları tahmin edilmektedir. Bu sırada bunlar sazdan yapılmış evde oturdukları,ancak birkaç tane ahşap binanın bulunduğu  kesin olarak bilinmektedir.

 

Ermeniler Enver Paşa tarafından bu bölgeden sürülmüş ise de kısa bir süre sonra tekrar gelip yerleşmişlerdir. Ancak ikinci kez İstiklal Savaşı sırasında kesin olarak buradan sürülmüşlerdir. Ermeniler daha çok bugünkü merkez camii civarında oturmakta idiler. Burada eski binaların bir kısmının Ermenilerden kaldığı yaşlı kişiler tarafından ifade edilmektedir.

 

Bugünkü demiryolu lojmanlarının bulunduğu kısım ise ermeni mezarlığı idi.1920 yıllarında Aydınlılar 1937 yıllarına doğruda Halipçiler gelip yerleşmişler ve bugünkü Fevzipaşa halkını meydana getirmişlerdir.1958 yılında Belediyelik olmuş ve ilk belediye başkanı İnayet Akındır. Bucak 1969 yılında Adana elektrik şebekesine bağlanmış olup evlerin %100 elektik mevcuttur. Bucağın su durumu ise 1966 yılında Köy işleri bakanlığı İçme sular idaresi tarafından getirilmiştir.  Türkbahçe köyünden yeraltı kaynak suyundan gelmektedir. Şu anda nüfusu 6485 tir.

 

Ulaşım:

Fevzipaşa Demiryolu Ulaşımı bakımından hareketli bir bucaktır.1910 yılında Almalar tarafından Suriye'nin şehri Halep ile Haydarpaşa demiryolu hattının kurulmasına başlanmıştır.1918 yılında Fransızlar tarafından işletmeye açılmıştır. Fevzipaşa'nın büyük bir istasyonu bulunmaktadır.1930 yılında Malatya-Fevzipaşa hattının açılmasıyla daha hareketli bir duruma gelmiştir. Bu hatları işletme önce Fransızlara aitti daha sonra yeni yakın zamanda D.D.yolları işletmesine devredilmiştir. Fevzipaşa istasyonu güneydoğu ile güney Anadolu'yu,Suriyeye bağlayan merkez durumundadır.Türkiye'nin ve Dünyanın her yerine yolcu ve yük taşımacılığı yapılmaktadır. Çevremizdeki önemli merkezlere olan uzaklıkları demiryolu ve karayolu bakımından aşağıda gösterilmiştir.                                          

 

Mesafe Karayolu Demiryolu

Fevzipaşa – İslahiye 10 km 10 km

Fevzipaşa – Kahramanmaraş 65 km 82 km

Fevzipaşa – Gaziantep 80 km 153 km

Fevzipaşa – Adana 136 km 147 km

 

 

İslahiye Yeşilyurt Beldesi

http://static.panoramio.com/photos/original/16328788.jpg

Tarih:

Yeşilyurt, tarihin en eski devirlerinden beri birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bunun nedeni Suriye-Anadolu geçiş güzergahı üzerinde bulunmasından kaynaklanmaktadır. İslahiye’nin en eski yerleşim birimlerinden olan Yeşilyurt Beldesi Alagöz,Yenioba ve Dolan köyleri olarak bilinmektedir.

 

Coğrafi Özellikleri:

Akdeniz Bölgesinin doğu bölümünde yer alan Yeşilyurt, Gaziantep-Kahramanmaraş-Kilis-Hatay-Osmaniye illeri arasındadır. İl Merkezine Uzaklığı 110 Km ilçe merkezine Uzaklığı ise 17 km.dir. Bölgede genelde tipik Akdeniz iklimi hüküm sürmektedir.

 

İdari Yapı:

1991 Yılına kadar Dolan, Alagöz ve Yeni oba Köyleri olarak bilinen bölge 2 haziran 1991 tarihinde 3 köyün birleşmesi ile Yeşilyurt Beldesi olarak kasaba hüviyetini kazanmıştır.

 

Yeşilyurt Beldesinde şuan Zafer ve Kurtuluş mahallesi olarak iki mahalle mevcut olup Belediye meclisinin 05.09.2005 tarih ve 8 sayılı kararı ile Dolan isminde bir yeni mahallenin kurulması için Gaziantep Valiliğine müracaatta bulunulmuş olup Gaziantep Valiliğinin 12.10.2005 tarihli kararı ile uygun görülen yeni mahalle oluşturulması ile ilgili karar İslahiye Kaymakamlığının 25.10.2005 tarih ve 1246 sayılı kararı ile Yeşilyurt belediyesine tebliğ edilmiştir.

 

2 Haziran 1991 tarihinde Belediyelik Olan Yeşilyurt Kasabasının 1991-1994 ile 1994-1999 yıllarında 2 dönem Belediye başkanlığını İsmail Doğan,1999-2004 yılları arasında 1 dönem belediye başkanlığını Duran Yiğit’in yaptığı belde’de 28 mart 2004 tarihinde 4.dönem belediye Başkanı Olarak Göreve gelen Mustafa Alıcı Halen belediye başkanlığını yapmaktadır.

 

Belediye’de 3 memur (muhasebeci, Fen memuru, Tahsildar) 14 geçici işçi bulunmaktadır.1 itfaiye,1 traktör,1 kepçe, 1 otobüs,3 damperli kamyon olmak üzere toplam 7 hizmet aracı 2 adet ilaçlama makinası ile halka hizmet yapılmaktadır.

 

Belediyenin Taşınmazları olarak 2 Mezarlık 1 Belediye Hizmet Binası,1 Halk ekmek fabrikası inşaatı,1 gasilhane, Belediye çay bahçesinde 1 kahvehane,1 yazıhane,1 wc ile Pazar yerinde 1 adet umuma açık Wc bulunmaktadır.

 

Beldemizin su ihtiyacı ile ilgili olarak İçme suyuna ait 1 adet su deposu Akarsu kaynağında dolmakta,1 adet kaptaj ise şehir şebekesi içme suyuna Elektrik gücü ile suyu otopomp yolu ile pompalamaktadır.

 

Nufus:

Beldemizin 2000 yılında devlet istatistik enstitüsü tarafından gerçekleştirilen nufus sayımına göre nufusu 2986 olup bunun 1481 kişisi erkek 1505 kişisi ise bayandır. Beldemizde yaşayıp dışarıda çalışan insanların fazla olması dolayısıyla birçok insan bu sayımlarda belde nüfusu dışında görülmekte olduğundan gerçekte 5 bin olan nüfusumuz ancak resmi kayıtlarda 3 bin olarak geçmektedir.

 

Halkımızın %75’i Başta Bağcılık ve Şeftali yetiştiriliciliği olmak üzere Tarım ile %10’u Hayvancılık % 15 ise  diğer Büyükşehirlerde çalışmaktadır.

 

Eğitim ve Sağlık:

Beldemizin Eğitim seviyesi düşük olmakla birlikte Beldemizde Yeşilyurt İlköğretim okulu ve Yunus Emre İlköğretim okulu olmak üzere 2 okul bulunmaktadır. Bunlardan Yeşilyurt İlköğretim okulunda 6 öğretmen 1 idareci ile 226 öğrenci, Yunus Emre İlköğretim okulunda ise 14 öğretmen 2 idareci ile 528 öğrenci eğitim ve öğretim yapmaktadır.

 

Halk eğitim merkezi tarafından değişik dönemlerde açılan kurslar ile kadınlarımız ve genç kızlarımız hem sosyal becerilerini geliştirmekte hem de aile bütçelerine katkı sağlamaktadırlar.

 

Beldemiz ve çevre köylerde yaşayan İnsanlara sağlık hizmeti Belediye hizmet binamız bünyesinde bulunan sağlık ocağı tarafından verilmektedir.

 

Sosyal Etkinlikler:

Beldemiz Belediye Başkanı Mustafa Alıcı öncülüğünde Beldemizde dini ve Milli Günlerin etkinliklerle kutlanması için gerekli çalışmalar yapılmış olup bu günlerde halkın birlikteliği sağlanmıştır.

 

Bölgemizde ekonomisinde önemli bir yeri olan Bağcılığın geliştirilmesi ve sorunların çözümlenmesi için üreticiler ile toplantılar yapılmıştır.

 

Dügün,Nişan ve Cenaze törenlerine Başta Belediye Başkanımız Mustafa Alıcı Olmak üzere halkın katılımının sağlanması için gerekli girişimlerde bulunulmuş  Dönem dönem Askere gidecek olan Mehmetçik adayları için Askere uğurlama geceleri yapılmıştır.

 

 Ekonomik Durum:

Beldemiz insanlarının % 75’inin ekonomisini Tarım gelirleri oluşturmaktadır. Tarım alanındaki en büyük gelir kaynağı ise Bağcılık ve Şeftali’ye dayanan Beldemizde Özel sektöre ait 4 adet Soğuk hava deposu bulunmaktadır.

 

Bölgemizde yetişen üzümler bu depolarda ambalajlanıp Yurtiçi ve Yurtdışına gönderilmektedir.

 

Belediyemize ait 1 adet hızar Atölyesi tam kapasite ile çalıştığı takdirde bölgede yetişen üzümlerin ambalajlanmasında önemli bir yer tutacaktır.

 

Beldemizde özel şahıslara ait 2 adet kahvehane,1 erkek kuaförü,1 Bilardo salonu,11 adet değişik özellikte işyeri mevcut olup Pazar günleri Kurtuluş mahallesi Mimar Sinan caddesinde Açık Pazar kurulmaktadır.

 

Ulaşım:

Gaziantep İl merkezine 110 km İslahiye İlçe Merkezine 17 km uzaklıkta bulunan Beldemizden Türkiye’nin her bölgesine ulaşım oldukça kolay bir şekilde sağlanmaktadır.

 

Belediyemize ait Belediye otobüsü Başta öğrencilerimizin okullara ücretsiz ulaşımı olmak üzere Belde halkının ilçeye ulaşımında önemli bir yere sahiptir.

 

Beldemizde Hidayet Turizm ve Çayırağası Otobüs firmalarının Yazıhaneleri ile Hatay Gaziantep arasında hizmet veren Jet.Öz Hatay, Ceylan firmalarının da yazıhaneleri bulunmaktadır.

 

Belediye Hizmetlerimiz:

2004 Yılında Öncelikle Belediye Hizmet Binası’nın Boya badana ve Onarımı Büyük ölçüde tamamlanmıştır. Belediyenin çalışmaz halde olan araçlarının tamamının gerekli olan tamir ve bakımları yapılarak hizmete hazır hale getirilmiştir.

 

Belediye Başkanı Makam Odasına  klima,9 adet koltuk,evrak dolabı, Tv uydu alıcısı ve Halıflex döşenerek düzenleme yapılmış akabinde Belediyemiz Muhasebe, Tahsilat ve Yazı işleri servislerine Bilgisayar programı ve 1’er adat bilgisayar ve yazıcı alınarak Otomasyon sistemine geçiş sağlanmıştır. Bunun yanında Yine belediye hizmetlerinde kullanılmak amacıyla Fotokopi ve faks makinesi alınmıştır.

 

Belediye Hizmet binamız İçerisinde Atatürk köşesi yapımı gerçekleştirilmiştir.

 

Beldemizden geçmekte olan Gaziantep-Hatay Karayolu çevresinin Yol kenarı hafriyat dolgusu kimsi olarak tamamlanmıştır.

 

Çevre Bakanlığı Finansman daire başkanlığınca gönderilen 10 milyarlık Talimatlı yardım ile 1adet ULV Haşere ile mücadele İlaçlama makinesi alınarak beldemiz insanlarının sineksiz bir yaz geçirmeleri sağlanmıştır.

 

Çevre Bakanlığınca Gönderilen 8 milyarlık yardım ile Çöp Konteynerleri alınarak belde halkının hizmetine sunulmuştur.

 

Beldemiz altyapısının olmayışı nedeniyle Cadde ve sokaklarda akan lavabo atık suları ve yağmur suları için yol kenarları boyunca kanalet yapımı sağlanmıştır.

 

Belediyemiz Mezarlığında çevre düzenlemesi yapılmıştır.

 

Belde sınırları içerisinde kalan Bağ yollarının kısmi olarak Kumlanması sağlanmıştır.

 

Beldemiz Sulama Suyu kanaletlerinin temizliği ve onarımı sağlanmak suretiyle sulama suyu sıkıntısı çözümlenmiştir.

 

Belediyemiz Halk otobüsü Belde merkezinden uzakta bulunan Yeşilyurt İlköğretim okuluna Fakir öğrencilerin ücretsiz olarak ulaşımını sağlamak üzere görevlendirilerek eğitime destek sağlanmıştır.

 

DSİ müdürlüğünce tahsis edilen iş makinesi ile Kasabamızın Alagöz su kaynağı deresi, Ambar deresi ve Hopin çayının kısmi de olsa yağmur ve sel sularına karşılık taşmaması için dere ıslah ve temizlik çalışmaları yapılmıştır.

 

2005 yılı içerisinde Sulama suyu kanalları Yapımına devam edildi.

 

Beldemizdeki Alagöz Çayı olarak Bilinen alana Dinlenme ve Mesire alanı yapılması için çalışmalar başlatılıp ilk aşamada Ağaçlandırma ve Çevre ıslah çalışmaları yapılmıştır.

 

Kasabamız Zafer ve Kurtuluş mahallelerinde Kısmı yol düzenleme çalışmaları yapıldı.

 

Beldemiz sınırları içerisinde bulunan Bağ yollarının yapımı çalışmaları devam ediyor

 

Beldemiz Mezarlığına Taziye yeri yapımı tamamlandı.

 

Haşereyle mücadele kapsamında çalışmalar yapılarak Halkın sivrisineksiz bir yaz geçirmesi sağlandı.

 

Yeşilyurt ilköğretim okulunun çevre ihata duvarı olmamasından dolayı Kenarına Kafes tel Çekilmesi sağlandı.

 

Halka ulaşımın sağlanması açısından ihtiyaç duyulan ek anons sistemi alınarak kuruldu.

 

 

 

 

İSKAHİYE MAHALLELERİ

 

Atatürk Mahallesi

 

Aydınlık Mahallesi

 

Bahçelievler Mahallesi

 

Beyler Mahallesi

 

Burhaniye Mahallesi 

 

Cevdetpaşa Mahallesi

 

Cumhuriyet Mahallesi

 

Çamlıca Mahallesi

 

Hacı Ali Öztürk Mahallesi

 

Dervişpaşa Mahallesi

 

Erenler Mahallesi

 

Fevziçakmak Mahallesi

 

Hurriyet Mahallesi

 

Pınarbaşı Mahallesi

 

Yeni Mahalle

 

 

 

İSKAHİYE KÖYLERİ

 

ALACA KÖYÜ

http://img.turkmedya.tv/img/village/a8e/a8e76cdc69d71e251cad77ca628c06f5.jpg

Köy 1908 yılında Kilis ili Koçanlı köyünden KAMOLAR kabilesinden (EVREN-TOSUN) Haydar ağa,Kara Hüseyin,İsmail Çavuş ve Kilis Hasanceli köyünden Köse Dayı (KÖSE) tarafından kurulmuştur. Köyün ilk kurulduğu yerde ALAKİLİSE isimli kilise olduğundan bu isim konulmuştur. Daha sonraları köye Hatay ili Akbez ilçesinde İBOLAR (ÇAKMAK),YILMAZ,TEK aileleri,İslahiye Çınarlı köyünden ÖZTÜRK, Nurdağı İlçesi Gavur’ dağından ÇİL ailesi, Kilis ili Hasanceli ilçesinden AYDIN, AVCI, YANMAZ, ÇOBAN ve KOCA aileleri, Adana-Hasanbeyli ilçesinden DEMİR,Kilis ili Kuleli köyünden GÜZEY aileleri gelerek yerleşmişlerdir. Bundan 30 yıl önce köyün ismi ALACA olarak değiştirilmiştir.

Köyde okuma-yazma oranı %90’dır. Köyde bulunan Alaca İlkokulu açık ve öğretim vermekte. Ortaokul için İslahiye ve Fevzi Paşa ’da bulunan ilköğretim okulunda okunmaktadır. Köyde üniversite okuyanda bulunmaktadır.

Köyde eskiden Krom madeni çıkarılmıştır. Şu anda köyde faaliyet gösteren maden ocağı yoktur.

Köyde Alaca İlköğretim okulu, sağlık evi ve Orman koruma merkezi bulunmaktadır.

Köyde Alaca İlköğretim okulu, sağlık evi ve Orman koruma merkezi bulunmaktadır.

 

AĞABEY KÖYÜ


http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201808.jpg

 

İlçeye uzaklığı 7 km. olup yolu asfalttır. Eski ismi Sıçan olan köyde ilköğretim okulu ve cami bulunmaktadır. Hane sayısı 50 olup köyün nüfusu 150 kişidir. Köyün % 40 alanı ekime uygundur. Genellikle buğday, arpa ekilmekte olup bağcılık yaygındır.

Köy konum olarak Amanos dağları uzantısında kurulmuş olup çevresi ormanlık arazilerle çevrilidir. Köyün Hassa-İslahiye karayolu üzerinde bulunmasından bazen dolayı Trafik kazaları meydana gelmektedir. Köy Muhtarı Faruk ÖZER'dir.

 

AĞALAROBASI KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201746.jpg

Köy İlçenin Doğu kesimine düşmekte olup İlçeye uzaklığı yaklaşık olarak 12 km dir. Köyün Karşısında Tahtaköprü Barajı bulunmaktadır.

Geçim kaynağını Yaz aylarında ekilen Pamuk ve tahıl ürünleri ile geçimlerini sağlamaktadırlar. Köyün konum itibari ile Katrancı dağlarının uzantısında kurulmuş olup Köyden Tahta Köprü barajına giden bir yol mevcut olup köyle Baraj birbiriyle bağlantılıdır. Köyde 1980 yılar öncesinde Maden yatakları mevcut olup şuan kimse tarafından kullanılmamaktadır.

Arazi genelde düzlük olmasına rağmen Köyün Batısında Bulunan Büyük ve Katrancı Dağları Köye ayrı bir hava vermektedir.Köye girişi olarak İslahiye İle Köyün bağlantısını Sağlayan Ana Yol Bulunmaktadır başka herhangi bir tali yol yoktur. Köyün Doğusunda ise Tahtaköprü Barajı Bulunmaktadır. Tahtaköprü barajına giden yol Ağalar obasından geçmektedir. Köy Muhtarı Abdurrahman KILIÇ' dır.

 

ARFALI KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201819.jpg 

İlçe merkezine uzaklığı 3 km olup yolu Asfalttır. Arfalı köyünden Çerçili köyüne ulaşan bir tali yol bulunmaktadır Ayrıca Gaziantep İslahiye Ana yolu üzerinden Hanağzı köyü istikametinde Arfalı köyüne giden bir de Tali yol bulunmaktadır. Köy 49 hane olup 223 kişidir. Köylüler Tarım ve hayvancılıkla iştigal ederler. Afralı Köyü İlçenin eski köylerinden biridir. Köy Muhtarı Ali DEMİR'dir.

 

AKINYOLU KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201759.jpg

Akınyolu köyü doğu illerinden İbrahim Paşaya karşı gelerek kovulan 700 kadar aileden Topal Yakup adlı şahsın gelerek bölgeye yerleşmesiyle kurulmuş olan köy daha önce eden Şahmaran ve Yeşilova mahalleleri bağlı iken,bu iki köy daha sonra ayrılmışlardır. Köyün eski ismi müsikanlıdır. Köy kuzeyinde Yeşilova köyü doğusunda Karakaya köyü batısında ise Şahmaran köyü ile çevrilidir. Köy 110 haneden müteşekkil olup 1100 kişidir. Köyde bir ilköğretim okulu ve bir sağlık ocağı mevcuttur. Köyde Akınyolu Spor Kulubü mevcut olup Başkanı Hamit SÜVARİ'dir. Köyde vatandaşlar genelde çiftçilikle uğraşırlar ve çiftçilik oldukça gelişmiş durumdadır. Bölgenin en verimli arazileri burada bulunur.

Tarımsal ürünlerin başında hububat, biber gelmektedir. Ayrıca Köyde Vanlı ailesine ait Petrol Ofiside mevcuttur. Köy muhtarlığını 3 dönmeden bu yana Şaban DEMİR yapmaktadır.

 

AŞAĞIBİLENLER KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201733.JPG

İlçe merkezine uzaklığı 12 km olup yolu asfalttır.. Köyde Okul ve Cami bulunmaktadır.

A.Bilenler köyünün tarihi tam olarak bilinmemekle yaklaşık 300 – 400 sene evvel 1450’li yıllarda Van ili Gevaş ilçesinden gelen ŞIHLAR aşiretinin kollarının ve ŞIHANİ aşiretinden bazı kişilerin yerleşmeleri ve Suriye Devletinden’ de olan göçler ile kurulmuştur.

Köyde Tarım ve hayvancılık yapılır. Ayrıca bağcılık oldukça gelişmiştir.

Köy Muhtarı Ali ŞAHİN'dir.

 

BAYRAKTEPE KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201833.jpg 

Bölgede en eski yerleşim yeri arapuşağı mezrasıdır. 300-400 yıl önce yerleşim olduğu rivayet edilmektedir. Ancak mezra ile ilgili tarihi gelişimi burada ikamet edenler ve resmi kayıtlarda pek bilgi elde edilememiştir. Bayraktepe köyüne ilk yerleşim bundan 50 yıl önce 1951 yılında Kilis’in Ravanda köyünden göç edilip yerleşim olmuştur. Köyün Mezrası olan Aslan Yaylası (Aslan yaylası ) Bayraktepe köyünden sonra kurulmuştur. 1953 yılında Kilis ili Musabeyli ilçesinden göçüp bu bölgeye yerleşmişlerdir. Yeni mahalle mezrası ise 1975 yılında Ali ÖZTÜRK’ten arazi alınarak Karakaya köyünden göç edilerek yerleşim olmuştur. Köyün eski adı Çakallardır. Köyün olduğu yerde Askeri birlikler tatbikat yaptıkları sırada Türk Bayrağı diktiklerinden köyün ismi Bayraktepe köyü olarak değiştirilmiştir. Bayraktepe, İt yaylası ve Yenimahalle mezralarının 50-55 yıllık bir tarihi geçmişi bulunmaktadır. Bölgedeki en eski yerleşim Arapuşağı mezrasında olmuştur.

İslahiye ilçesinin doğusunda ilçeye 20 Km uzaklıkta güneyinde Çubuk köyü ile kuzeyinde Katrancı ve İncegedik köyü güneydoğusunda alaca ve Kırkpınar köyü, Batısında Yelliburun ve Örtülü köyü ile sınırdır. Köy muhtarı Mehmet PARLAKYILDIZLAR'dır.

 

BURUNSUZLAR KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201843.jpg 

Burunsuzlar köyü tarihi tam olarak bilinmemekle beraber tahmini 1830 yıllarında Çakal Efe, Çilo, Çente Mehmet isimli şahıslar tarafından, Kale 1830 yıllarında göçer hayvancılık yapan Ağabey tarafından, Dervişlerin ise 1820 yıllarında Derviş isimli göçer tarafından kurulduğu bilinmektedir.

Köyün ekonomik düzeyi normalin altındadır. Ekonomik durumu ile göz önüne gelen kimse yoktur. Burunsuzlar köyüne bağlı bir mezra bulunmaktadır. Dervişler Mezrası. Köy Muhtarı Rüstem BILDIRCIN'dır.

 

ÇERÇİLİ KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201854.jpg

İlçeye 3 km. olan yakın köylerden biridir. 35 hane ve 225 kişiden oluşmuştur. Çerçili Köyü bulunmuş olduğu yer itibari ile diğer köyler ile bağlantısı olan bir konumda bulunmakta olup amanos dağlarına geçmek amacıyla bir set görevini üstlenmektedir.Köyde umuma açık yer olarak iki adet içkisiz lokanta bulunmaktadır. Bunun yanında İbrahim Baba isimli bir ermiş kişinin türbeside bu köyde bulunmaktadır. Burada zaman zaman çeşitli gruplar gelerek adak kurbanalarını keserek yemek pişirip dağıtmaktadırlar. Köy Muhtarı İsmet KURDİNİ'dir.

 

ÇOLAKLAR KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201916.jpg

İlçe merkezine uzaklığı 7 km olan köyde 19 hane ve l08 kişi bulunmaktadır. Köy bulunmuş olduğu konum itibari ile bölgeye giriş yapan yabancı şahısların uğrak yeri olma konumundadır. Köy halkı geçimini hayvancılık ve tarım ürünlerinden sağlamakta olup köyde başka geçim kaynağı bulunmamaktadır. Köyün Değişmez Muhtarı hamo dayı lakaplı Mehmet SÖNMEZ ilerlemiş yaşına rağmen köyün sorunlarını yakından takip etmektedir.

 

ÇUBUK KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201925.jpg

Köy 42 hane ve 304 kişiden oluşmuştur. Çubuk köyü Kilis ili Musabeyli ilçesi Murat höyüğü köyünden Yusuf ÇİÇEK, Vakkas ÇİÇEK ve Hacı CÖMERT ’in 1949 yılında hayvan otlatmak için gelmeleri ve banı yapmaları sonrası buraya yerleşmeleriyle kurulmuştur. Kuzeyinde Bayraktepe köyü, doğusunda Alaca köyü,güneyinde Kara kaya köyü,batısında Yeşilova köyü,kuzey batısında Yelli burun köyleri ile çevrilidir.Toplam 20 kilometrekarelik bir alana sahiptir.

Hayvancılık ve tarım yaparak geçimlerini sağlarlar. Köyün arazisinin tarıma elverişli olmasından dolayı tarla sahipleri tarlalarını ortağa verirler. Tarımın çok olmasından dolayı yaz aylarında köye geçici işçi olarak gelen çoktur. Köy Muhtarı Hasan ÇİCEK'dir.

 

ÇINARLI KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201904.jpg

Köy 25 hane ve 115 kişiden oluşmuştur. Çınarlı Köyü doğu illerinden İbrahim Paşayı kızdırdıkları için 700 kadar aileden Hamo Bekir Efendi tarafından kurulmuş olup hayvancılık üzerine yerleşik düzene geçen göçebe aileleridir. Köyün tamamına yakını akraba olup, halen hayvancılık aktif şekilde uygulanmaktadır. Adını aldığı çınar ağacı ile tanınmaktadır. Söylentiye göre burada halen kökleri bulunan büyük bir çınar ağacı içerisine yağmurlu havalarda giren yabani Eşeklerin benzetmesi ile Eşek Çınarı olarak bilinmektedir. Vaktiyle köye gelen Öztürk ailesi hayli geniş ve köklü bir aile olup köyde tamamen söz sahibi olan tek ailedir.

Yetersiz tarım alanı, hayvancılık sektörünün cazibesini kaybetmesi otlak alanlarının daralması, göçebelik psikolojisi nedeni ile Osmaniye başta olmak üzere Hatay ili İskenderun ilçesi ve diğer çevre illere göç etmişlerdir.

Köyün en büyük geçim kaynağı hayvancılık olup,küçük çaplı ticaret olmaktadır. Ova köylerinde biber ekimi ve sulama işlerini yaparlar. Misafirperver olan köyde Düğün ve cenaze merasimlerine dışarıdan gelen misafirleri köylü paylaşarak kendi evlerinde ağırlamakta ve barındırmaktadırlar. Köy muhtarı 2 dönemdir Mustafa ÖZTÜRK'dür.

 

DEĞİRMENCİK KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_01072008010531.jpg

İlçe merkezine 3 km. olan köyün Hane sayısı 125 nüfusu 413 kişidir.

Köy konum itibariyle İslahiye Hassa Karayolu üzerinde Konuşlandırılmıştır. Köy halkı geçimin Tarım ve Hayvancılık yaparak sağlamaktadır. Köy İlçe merkezine en yakın köylerimizden bir tanesidir. Hatta köy ilçenin yeni mahalle ile birleşmiş gibidir. Köyde okul,cami ve bulgur fabrikası mevcuttur. Köyün eşrafından YIRTAR ailesinden Mustafa YIRTAR İslahiye Belediye Başkanlığı görevlerinde bulunmuş ve Bekir YIRTAR Başbakanlık Koruma Müdürlüğü görevini ifa ederken ilçemizi ziyaretlerinde kalp krizi geçirerek vefat etmiştir. Köy muhtarı Mehmet ŞAHAN'dır.

 

ESENLER KÖYÜ:

http://img.turkmedya.com/img/village/e15/e15880eeb108f06fb01260a2816d5976.jpg

Esenler köyü tarihi tam olarak bilinmemekle yaklaşık 300 – 400 sene evvel 1450’li yıllarda Van ili Gevaş ilçesinden gelen ŞIHLAR aşiretinin kollarının ve ŞIHANİ aşiretinden bazı kişilerin yerleşmeleri ve Suriye Devletinden’ de olan göçler ile Haltanlı ve Sulumağara köyleri kurulmuş.

Okuma ve yazma oranının yüksek olan köylerimizden birtanesidir. Köyde yaşayanların büyük bir kısmı birbirleri ile akraba olduklarından aile bağları kuvvetlidir. Köy Muhtarı Hasan YILDIRIM'dır.

 

ELBİSTANHÖYÜĞÜ KÖYÜ:

http://i41.tinypic.com/33ldm6x.jpg

 

Elbistanhöyüğü Köyü 1960 yılında Gaziantep ilinin Oğuzeli ilçesinden göç eden şahıslarca 1960 yılında Örtülü Köyüne bağlı mezra olarak kurulmuştur. 1998 yılında Örtülü Köyünden ayrılarak müstakil bir köy olmuştur. Köyün geçmişi 45-50 yıl öncesine dayanmaktadır. Köy 48 hane ve 321 kişiden oluşmuştur.

Köy İslahiye ilçesinin doğusundadır. Elbistan Höyüğü Köyü Emen Gölü Ovası üzerinde kurulmuş olup Batıda Zincirli Köyü, Doğuda Toplamalar Köyü ve İncegedik köyü , Güneyde Örtülü Köyü ile sınırlıdır.

Köyde yaşayan insanlar genelde fakirdir.Yazın G.Antep ili Yavuzeli ve Oğuzeli ilçelerinden Biber ve pamuk işlerinde çalışmak üzere işçiler gelmektedir. Köy Muhtary Zeki OGUZ'dur.

 

GÜLLÜHÖYÜK KÖYÜ

güllühüyük köyü (BELİKANLI)

İlçe merkezine yakın köylerden biridir. Köyde 56 hane ve 306 kişi ikamet etmektedir. Köyün Ulaşımı İslahiye Ortaklı Köyü Arasında kurulmuş olan Asfalt yoldan sağlanmaktadır ancak Köye İki yerden Daha giriş bulunmaktadır bunlardan birisi Karapolat Güllühöyük Köyü arasındaki Stabilize yol Diğeri ise Yeniköy istikametinden Ali Kurt obasını takip ederek gelen İkinci Stabilize yoldur.Köyün etrafının açık olması nedeni ile Köye yaklaşma istikameti geniştir. Köyde Hayvancılık ve Tarım oldukça gelişmiş durumdadır.

 

Köy halkının geçimini Pamuk,Biber Mısır, Arpa ve Buğday Ekmek ile sağlamaktadır. Köy Muhtary Hacy Ysmet KÖSE'nin o?lu Devlet KÖSE'dir.

 

GÜNGÖREN KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008201953.jpg

Köy doğu illerinden İbrahim Paşayı kızdıkları için kovulan 700 kadar aileden olan ve liderliğini Mamo Bekir Efendinin yaptığı aşiretler tarafından ilk önceleri Çınarlı Köyü merkez olarak kurulmuş olup daha sonra büyüyüp genişleyen Çınarlı Köyü içerisinde çeşitli nedenler ile aralarında husumet çıkmış, bir gencin kaçırdığı kız ile birlikte Ortaklı köyünün yaklaşık 6 km mesafede ve ormanlık alan içerisinde bulunan yere ,yani şimdiki köyün yerine gelerek buraya sığınıp püsmüşler dokunmayalım” demesi neticesinde aralarında anlaşarak bu çiftin burada yaşamalarına müsaade etmişlerdir. Daha sonra burada ki ailede genişleyerek Çınarlı köyüne bağlı bir mahalle durumunda iken ayrılarak köy statüsüne kavuşmuşlardır. Köylülerin tamamına yakını halen Çınarlı Köyüne kayıtlı olarak görülmektedir.

Ova köylerinde biber ekimi ve sulama işlerini yaparlar.Düğün ve cenaze merasimlerine dışarıdan gelen misafirleri köylü paylaşarak kendi evlerinde ağırlamakta ve barındırmaktadırlar. Arazilerinin kıraç ve kayalık olmasından dolayı tarım alanları yok denecek kadar azdır. Ancak kendi yiyecek ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek kadar hububat ekimi yapabilmektedirler. Köy Muhtary Arif GÜNGÖR'dür.

 

HANAĞZI KÖYÜ

Tam boyutlu görseli göster

Köyün ulaşım durumu İslahiye üzerinden sağlanmakta olup köy yolu Asfalttır. İlçe merkezine uzaklığı 5 km. dir. 21 hane ve 100 kişiden oluşmuştur. Köyün ulaşım Problemi bulunmamaktadır.

Hanağzı köyü İslahiye Nurdağı karayolu üzerinde asfalttan yaklaşık olarak Beş yüz metre içeride kurulmuş bir köydür.Köy iki mahalleden oluşmaktadır.Köyün yukarı mahallesi konum itibari ile Amanos dağları eteğinde kurulmuş olup Köyde iş imkanlarının kısıtlı olması nedeniyle köy gençliğinin büyük bir bölümü Ekonomik nedenlerden dolayı geçici olarak büyük illere göç etmektedirler. Köy Muhtary Celal GÖK'dür.

 

HASANLÖK KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202018.jpg

Hasanlök köyünün tarihi tam olarak bilinmemekle yaklaşık 300 – 400 sene evvel 1450 li yıllarda Van ili Gevaş ilçesinden gelen ŞIHLAR aşiretinin kollarının ve ŞIHANİ aşiretinden bazı kişilerin yerleşmeleri ve Suriye Devletinden’ de olan göçler ile Haltanlı ve Sulumağara köyleri kurulmuş.1991 yılında ise Haltanlı ve Sulumağara birleşerek Bugünkü Altınüzüm beldesi kurulmuştur. 165 hane ve 850 kişiden oluşmuştur. Köy muhtary Bayram ÇA?LAR'dyr.

 

İDİLLİ KÖYÜ:

 

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_01072008010235.jpg

Köy 135 hane ve 501 kişiden oluşmuştur. İlçe Merkezine uzaklığı 7 km.dir. Köyde Maddi olumsuzluklardan dolayı Büyük İllere göç olayı meydana gelmektedir. Bu illerin başında Gaziantep, Adana ve Mersin illeridir.

Konum itibariyle Amanos dağları eteğinde kurulmuş olan Köy dağ köyü olmasından dolayı maddi durumları düşüktür. Köyün tek bur ulaşım yolu vardır. Bu kış aylarında karın fazla yağdı dönemlerde yolu kapanmaktadır. Köy Muhtary Bekir SARI'dyr.

 

 

KALEOBASI KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202055.jpg

Kale Obası Köyü Burunsuzlar Köyüne bağlı bir mezra iken 2005 yılında ayrılarak köy olmuştur. Tarihi tam olarak bilinmemekle beraber tahmini 1830 yıllarında Çakal Efe, Çilo, Çente Mehmet isimli şahıslar tarafından, Kale 1830 yıllarında göçer hayvancılık yapan Ağabey tarafından kurulduğu bilinmektedir. Köy 42 hane ve 350 nüfusa sahiptir. Köyün ilçeye uzaklığı 45 km. dir.

Köyün ekonomik düzeyi normalin altındadır. Ekonomik durumu ile göz önüne gelen kimse yoktur.

 

 

KALAYCIK KÖYÜ:

http://www.gaziantepsaglik.gov.tr/images/kurulus_saglik_ocaklari/islahiye2noluso.JPG

Köyün İlçe merkezine uzaklığı 11 km. olup köyde ilkokul ve sağlık ocağı mevcuttur. Köyün hane sayısı 49 olup nüfusu 370 kişidir.

Köy konum itibariyle Katrancı dağları uzantısında bulunan ovalık arazi üzerine kurulmuş bir köyümüzdür. Köyün geçim kaynağı arazilerinin verimli olmasından dolayı Çiftçilik yaparak sağlamaktadırlar. Köy sınırları içerisinde eski Krom madenleri yatakları mevcuttur.Ancak şu anda kullanılmamaktadır.

 

KARAPOLAT KÖYÜ:

kara1

Köyün ulaşım durumu İslahiye üzerinden sağlanmakta olup köy yolu Asfalttır. İlçe merkezine uzaklığı 3 km. olup 32 hane ve 321 kişiden oluşmuştur. Köyün ulaşım Problemi bulunmamaktadır.

Köyün geçim kaynağı Arazilerinin verimli olmasından dolayı Çiftçilik yaparak geçimlerini sağlamaktadırlar. Köyde arazisi olmayanlarsa İcar sistemiyle tarla ekmektedirler.Maddi durumu kötü olanlarsa çalışmak üzere Büyük illere geçici olarak göç etmektedirler.

 

KARAKAYA KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008203852.jpg

Karakaya köyü bölgenin en eski köylerinden olup tarih boyunca bir köprü vazifesi görmüştür. 1943 yılında hayvancılıkla uğraşmakta olan Mehmet doğan, Ahmet şahin ve S.Mehmet alıcı ile Mehmet görmez tarafından şuandaki köyün 500 metre güneyindeki dere yatağında kurulu iken dere suyunun çekilmesi nedeni ile köyün şu anki bulunduğu yere yerleşmişlerdir. Köyün eski adı Belikanlı’dır. Köyde 63 hane mevcuttur.Köyde 190 kadın 162 erkek olmak üzere toplam 352 kişi mevcuttur.

Köyün en büyük geçim kaynağı tarımdyr. Misafirperverdirler. Düğün ve cenaze merasimlerine gelen misafirleri köylü paylaşarak kendi evlerinde ağırlamakta ve barındırmaktadırlar. Ayrıca arazilerin büyük çoğunluğunun GÜLER , ŞAHİN ailelerinin elinde bulunmasından dolayı işsizlik orta düzeydedir.

 

 

KARACAÖREN KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_24072008124638.jpg

Köy 1800 yıllarda Deli Abdullah,Kel Hasan.Hamizo,Hüsesek isimli hayvancılık yapan şahıslar tarafından Hacılar mezrası;1840’lı yıllarda Kürt Ali,Tekişo, Daş Alo,Deli Apo,Abdülaziz isimli hayvancılık yapan şahıslar tarafından kurulduğu bilinmektedir. Köy halkı genellikle tarımla uğraşır hayvancılık azdır. Köyde işsizlik olduğundan dolayı geçici olarak çeşitli illere çalışmaya giderler. Köy 83 hane ve 338 kişiden oluşmuştur. Köyde hacılar mezrası vardır. Köyde tarım ve hayvancılık yapılır.İşsizlik nedeniyle çeşitli illere geçici olarak çalışmaya giderler. Köy Muhtary Davut GALLY'dir.

 

 

KAZIKLI KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202146.jpg

Köy 1922 yılında Türkiye-Suriye devleti arasında kalan alan içerisinde bulunan koçanlı köyünden Sinan ŞAHİN, Suriye uyruklu Ali bayram ile Kamber taş isimli şahıslar tarafından kurulmuş olup ilk önceleri ortaklı köyüne bağlı bir mezra iken 1955 yılında köy statüsüne kavuşmuştur. Kurtuluş savaşı sırasında çetecilik dönemi esnasında meşhur çete başı Şehismailoğlu bu köylü olup yaptığı yararlılıklar nedeniyle Atatürk ile bizzat tanışıp onun lütuflarına mazhar olan kişilerin köyüdür. Zamanında Fransız işgalcilerine karşı önemli savunmalar vermişler, bu sebepten dolayı Şehismailoğlu Ankara’ya köşke Atatürk tarafından çağrılarak ödüllendirilmişlerdir. Köyün eski adı bilinmemektedir. Köyde 108 hane mevcuttur.Köyde 287 kadın 208 erkek olmak üzere toplam 495 kişi mevcuttur.

Bazı kesimler hayvancılık konusu üzerine yoğunlaşmışlardı. Orman köyüdür. Köylülerden hemen hepsinin Suriye devletinin civar köylerinde akrabaları mevcut olup halen bağlarını kopartmamışlardır. Köy Muhtary Hasan ARSLAN'dyr.

 

 

KIRIKÇALI KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202157.jpg

Köy İslahiye ve Hassa yolu üzerinde bulunduğundan yolu asfalt olup,ayrıca İslahiye şehir merkezine yakın olmasından dolayı Ulaşım Problemi yoktur. Köy 88 hane ve 522 kişiden oluşmuştur.

Köy İslahiye-Hassa Karayolu üzerinde kurulmuş olup ilçe merkezine en yakın köylerden bir tanesidir. Köyün ulaşım Problemi yoktur. Köyde yaz aylarında Pamuk ve Buğday ekimleri yapılmakla beraber Üzüm Bağcılıgı yapılmaktadır. Köyün Karayolu üzerinde bulunmasından dolayı Trafik kazaları da meydana gelmektedir. Köy halkı 1893 ve sonraki yıllarda Bulgaristan'dan Göçmen olarak gelmiş ve Köye yerleştirilmiştir. Halen kısmen de olsa Örf ve Adetlerini devam ettirmektedirler. Köy muhtary iki dönemdir Ahmet KAVUK'dur.

 

 

KARAPINAR KÖYÜ

http://img03.blogcu.com/images/s/e/y/seydiogullari/s___t__k__e_mesi_boyal__yaylas__1256995778.jpg

Köy yolu asfalt olup ilçe merkezine yakın olan köylerden bir tanesidir. Köyün ulaşım Problemi yoktur. Köy 33 hane ve 212 kişiden oluşmuş olup Köy ovalık bir arazi üzerine kurulmuş olup köy arazilerinin tümü işlemeye müsaittir. Köyde Erdoğanlar, Şahinler aileleri birlik ve beraberlik içerisinde hayatlarını devam ettirmektedirler. Köyün yanında bulunan Karapınar höyüğü Kültür ve Turizm Bakanlığınca tarihi höyük olarak kabul edilmiş ve koruma altına alınmıştır. Köy Muhtarı Mustafa ERDOĞAN'dyr.

 

 

KABAKLAR KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202041.jpg

Köy konum itibariyle Amanos sıra dağları eteklerinde kurulmuş olduğundan Yazları serin kışları da Soğuk ve kar yağışlıdır. Kış aylarında Buzlanma meydana gelmekte olup karlı havalarda Köy yolu kapanmaktadır. Köy 62 hane ve 493 kişiden oluşmuştur.

Köy konum itibariyle Amanos dağları arasında kurulmuş olan bir köyümüzüdür. Köy sınırları içerisinde bulunan Kallep Tepe, Büyük Akkaya Tepe ve Domuz yatağı sırtlarında çevreninde ormanlık alan çoktur. Köy Dağ köyü olup Çiftçilik yok denecek kadar azdır. Köyde Küçük ve Büyük Baş hayvancılık mevcuttur. Köy Muhtarı Polis Memurluğundan ayrılma İbrahim ERTEM'dir.

 

 

KAYABAŞI KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202130.jpg

1450 li yıllarda Van ili Gevaş ilçesinden gelen battallar aşireti Mardin ilinden gelen Şıhlar aşireti ve 1400 lü yılların sonunda Musul ve Kerkük’ten gelen Şıhanlı aşireti mensupları şu anki Kerküt beldesinin bulunduğu yere yerleştiler. Nüfusun zamanla çoğalması neticesinde beldenin genişlemesi neticesinde bir kısım vatandaşların kayabaşı köyüne yerleşmeleri sonucu köy bugünkü halini almıştır. Köyün eski adı kayabaşıdır.

Köyde 255 hane mevcuttur.Köyde 1511 kişi mevcuttur.

Köy halkı geçimini zeytin ve üzüm yetiştirerek temin etmektedir. Kayabaşı Köyü İslahiyenin nadide köylerinden bir tanesidir. Bordeliği pınarı ve kışlaönündeki pınarların suyu çok güzeldir. Köy birlik ve beraberlik içerisinde güzel hizmetler yaparak diğer köylere örnek olmaktadır. Köy muhtary Ekrem DURMAZ'dyr.

 

 

KUŞÇUMUSTAFA KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_01072008010632.jpg

Bundan yaklaşık 400 yıl önce Osmaniye iline bağlı Düziçi İlçesinin Kuşçu Köyünden göç eden Kuşçumustafa adında bir şahıs 7 oğluyla birlikte gelip köyün şu anki yerine yerleşmişler. Daha sonra köye kendi adını vermiş, bir süre sonra köye Hasanbeyli”den Ermeniler gelerek yerleşmişler. Daha sonra 1918 yılından sonra Ermeniler köyü terk ederek başka yerlere yerleşmişler. Köy önce Osmaniye’ye bağlanmış daha sonra K.Maraşa en sonda G.ANTEP’e bağlanmıştır.

İslahiye ilçesinin Kuzey doğusunda İlçeye 10 Km mesafede Fevzipaşa beldesine 1 Km mesafede beldenin kuzey batısında bulunmaktadır. Kuzeybatısında Hasanbeyli ilçesi,doğusunda Türkbahçe köyü ve Kişnaz köyü, Güneyinde Fevzipaşa beldesi Doğusunda Kozdere köyü ile sınır komşusudur.

Gerek köyün nüfusunun az olması gerekse köyde yaşayanların çoğunun yaşlı olması sebebiyle emekliler köyü olup köyün hemen hemn tamamı yaşlı ve emekli insanların yaşadığı bir köy durumuna gelmiştir. Köy muhtary Ryza DEMYRCAN'dyr.

 

 

KOÇCAĞIZ KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_01072008011202.jpg

İlçemize uzaklığı 7 km. olup hane sayısı 44 olup nüfusu 172 kişidir.

Köy konum itibari ile Amanos dağları uzantısında kurulmuş olup arazi yapısı dağlıktır. Köyün dağlık ve ormanlık olması nedeniyle 82-99 Koordinatında bulunan FENK YÜCESİ Tepe Köyden uzak ve pınara yakın olması nedeniyle piknik yapmak için gelenlerin sayısı oldukça çoktur. Fenk bölgesi İslahiyenin en güzel piknik alanlarından biridir. Köy Muhtarı Fevzi GÖK'dür.

 

 

KOZDERE KÖYÜ:

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202213.jpg

Kozdere Köyünün eski yerleşim yeri; köyün 1 Km. Kuzeyindeki Karakaya Dağının eteğinde olduğu, 1976 yılında heyelan bölgesi olması nedeniyle eski yerleşim yeri olan Mameyler köyünden göçerek şimdiki yerleşim yerine yerleştikleri, Eski yerleşim yerlerinde Kurtuluş Savaşında Ermenilerle savaştıkları Kurtuluş Savaşından sonra Ermenileri bölgelerinden kovdukları söylenmektedir. Köyle ilgili ciddi bir tarihi bilgi mevcut değildir. Köyün Mameyler olan eski ismi Cevizağacı çok olmasından dolayı Kozdere olmuştur. Köyün aktaş mahallesinde devlet tarafından kurulan köy konutları ilçedeki devlet tarafından kurulu tek köydür.

İslahiye ilçesinin kuzey doğusunda ilçeye 15 Km mesafededir. Köyün Kuzeyinde Bahçe İlçesi, Güneyinde Zincirli Köyü, Batısında F.Paşa Beldesi ve Doğusunda Karaburçlu Köyü sınırları bulunmaktadır.

Köyün Kuzeyinde bulunan ve Hasanbeyli ilçesi ile sınır olan ormanlık bölgesi piknik alanı olarak kullanıla bilinmektedir. Köyde bulunan hanelerin çoğunda bir polis veya askeri personel mevcuttur. Köyde birlik ve beraberlik göstergesi olarak çok hizmetler müştereken yapılmıştır. Bu doğrultuda Köy kütüphanesi, Köyevi yaparak l995 yılında Gaziantep bölgesinde örnek köy seçilmiştir. Köyde 2 Cami, 2 okul ve l sağlıkevi bulunmaktadır. Köyün muhtarı Mikdat KILIÇ çalışkan, dürüst ve yardımsever kişiliğiyle köye renk katmaya çalışan iyi bir muhtardır.

 

 

KÖKLÜ KÖYÜ:

http://www.yerelnet.org.tr/resimler_gonderdikleriniz/13200%20122112491_12_21_58.jpg

Köy 110 hane ve 450 kişiden oluşmuştur. İlçe Merkezine uzaklığı 7 km.dir. Köyde Maddi olumsuzluklardan dolayı Büyük İllere göç olayı meydana gelmektedir.Bu illerin başında Gaziantep,Adana ve Mersin illeridir.

Konum itibariyle Amanos dağları eteğinde kurulmuş olan Köy dağ köyü olmasından dolayı maddi durumları düşüktür. Köyün tek bur ulaşım yolu vardır. Bu kış aylarında karın fazla yağdı dönemlerde yolu kapanmaktadır. Köy Muhtary Mehmet ÇAĞLAR'dır.

 

 

ŞAHMARAN KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202239.jpg

Şahmaran Köyü doğu illerinden İbrahim Paşayı kızdırdıkları için kovulan 700 kadar aileden Topal Yakup Efendi adlı şahsın bölgeye yerleşmesi ile kurulmuş olup, 1998 yılına kadar Akınyolu köyüne bağlı bir mahalle iken ayrılarak köy statüsüne kavuşmuştur.

Köyün hane sayısı 94 olup nüfusu 510 kişidir.

Şahmaran köyü eski adı Selverköy kısa zaman öncesine kadar Akınyolu köyüne bağlı bir köy iken 1998 yılında ayrılarak köy olmuşlardır. Muhtarları Şevket KAYA olup iyimser bir şahıstır. Dışarıdan gelerek yerleşenlerle birlikte genişleyerek büyümüştür. Tarım alanlarının çoğu Tahta köprü barajı altında kalmıştır. Gelir düzeyleri diğer bazı köylere nazaran iyi sayılır. Misafirperver kişiler olup genelde sakindirler.

 

 

TELLİ KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202303.jpg

İlçe merkezine bağlı olan köy 38 hane olup l93 kişidir. İlçe merkezine uzaklığı 3 km. olan köyde genelde tarım ve hayvancılıkla uğraşılır.

Köy konum itibariyle Amanos dağları uzantısında kurulmuştur.Köyde Tarımcılıktan ziyade Büyük baş ve Küçük baş hayvancılığı yaygındır. Köy gençliğinin %75'i okuma yazma bilmektedir. Köy Muhtarı Aziz GÜRLER'dir.

 

 

TÜRKBAHÇE KÖYÜ

http://www.yerelnet.org.tr/resimler_gonderdikleriniz/20041101174510_2004_11_01_17_45_18_25069.jpg

Köyde yaşayan halk bundan 400 yıl önce Kilis’in Kördağı Bölgesinden göçerek köyün eski yeri olan Mescit Çınar Bölgesine gelerek yerleşmişler, 1977 yılında Mescit Çınar Bölgesi afet bölgesi ilan edilince şimdiki Türkbahçe köyü bölgesine yerleşmişlerdir. Köyü, Kurtuluş Savaşı sırasında Fransızların işgal ettiği, Köyün eski yerleşim yerinde yıkık kale ve içinde Han ve Hamam olan İkiz Tepelerin mevcut olduğu söylenmektedir.

Köy halkının gelir düzeyi normal seviyededir. Köyün kuzeyinde Soğukpınar mevkiinde bulunan Kendin pişir kendin ye piknik yeri yaz aylarında ilçe halkı ve çevreden keyf sahibi insanların ziyaret ettiği yerler arasındadır. Köy Muhtarı Hamdi ASLAN'dır.

 

 

TANDIR KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202250.jpg

1450’li yıllarda Van ili Gevaş ilçesinde gelen Battallar aşireti, Mardin ilinden gelen Şıhlar aşireti ve 1400’lü yılların sonunda Musul ve Kerkük’ten gelen Şıhanlı aşireti mensupları şu anki Kerküt beldesinin bulunduğu yere yerleştiler. Nüfusun zamanla çoğalması neticesinde beldenin genişlemesi ile birlikte bir kısım vatandaşların Tandır köyüne yerleşmeleri sonucu köy bu günkü halini almıştır. Köyde 100 hane mevcuttur. Köyde 300 kadın 225 erkek olmak üzere toplam 525 kişi mevcuttur.

Tandır köyü dağlık bir alanda bulunmaktadır. İklimi kurak olup, köy halkı geçimini huzurlu yaylasından temin etmektedir. Köyde yaşayan kişilerin geçim düzeyi genelde düşüktür, arazi anlaşmazlığı olayı sıkça görülür, köyde işsizlik oranı yüksektir. Köy bölgenin güzel ve yeşil köylerinden bir tanesidir.

 

 

ORTAKLI KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202224.jpg

Ortaklı köyü 18. yüzyılda Kahramanmaraş ili Afşin ilçesinden gelen Yahya Efendi tarafından Bozbelen Tepe ve Orman Tepe’ nin eteklerinde kurulmuş olup hayvancılıkla uğraşmışlardır. O dönemde köyün güney kısmı tamamen bataklık olmasına rağmen zamanla ıslah edilerek tarıma elverişli ekim alanlarına dönüştürülmüştür, daha sonraları göç yollarının uğrak yeri olan köy çeşitli yerlerden gelen göçmenler ile Suriye devletinden kaçan göçmenler tarafından yurt edinilmiş ve şimdiki halini almıştır.Daha sonra köyden ayrılarak giden ve özellikle hayvancılıkla uğraşıpta mera alanlarının azalmasından dolayı meralık alanları gidenlerin yerine Yörük ve muhacir diye tabir eden ikinci kuşak göçmenlere ev sahipliği yapmıştır. Derviş Paşa’ nın ıslah çalışmaları neticesinde bozuk olan asayişinde düzeltilmesinden sonra tercih edilen yerleşim yerlerinden olmuştur.Köyün ileri gelen üç dört ailesinden ünlü ve ölmez aileleri en eski aileleri olup, ünlü ailesinin soyu Suriye ve Arap yarımadasından göç ederek gelen Eyyubi kabilesine mensup olduğu bilinmektedir. Kurtuluş zamanında şu an Tahta köprü sulama barajının altında kalan İstanbul kahire tren yolu ile gelen işgal kuvvetlerine direniş göstermişlerdir. 1964 yılında dağıtılan 10’ar dönümlük ekim alanı dağıtılmıştır. Daha sonra Tahta köprü sulama barajının yapılması ile ekim alanları sular altında kalarak azalmıştır. Kalan arazi ile tarım faaliyetlerine devam etmektedir.

Köyün eski adı Melikanlı’dır. Köyde 106 hane mevcuttur. Köyde 440 kadın 273 erkek olmak üzere toplam 713 kişi mevcuttur.

Köyün en büyük geçim kaynağı tarım ve hayvancılık olup , küçük çaplı ticaret olmaktadır. Köyün geneli akraba olmalarına rağmen bu tür düşüncelere sahiptirler. Bir dönem muhacir olarak tabir edilen göçmenler Ayrıca arazilerin büyük çoğunluğunun ünlü ailesinin elinde bulunmasından dolayı işsizlik ileri düzeydedir. Köye 1964 yılında Şanlıurfa ilinden gelerek yerleşen gerçek ve gören aileleri daha sonra kendilerine ait mahalle oluşturarak ünlü ailesi ile ortak arazi işlemekte olup maddi durumları iyi seviyededir. Ünlü ailesi zamanında ve halen karakol ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına büyük faydalar sağlamışlardır. Köy Muhtarı Halil EKER'dir.

 

 

ÖRTÜLÜ KÖYÜ:

http://i.ytimg.com/vi/IKAsvTMcpuA/0.jpg

 

Köye ilk yerleşim bundan 200 yıl önce şimdiki köyün eski yeri olan Leçelik mevkiine olmuştur. 1919 yılında Ermenilerin burayı yakarak talan ettikten sonra bölgeyi terk ettikleri ve bugünkü köyde yerleşenler bu tarihten itibaren köyün şimdiki bulunduğu yere yerleşmişlerdir. Köyün kuzey istikametinde köye 1 Km mesafede Osmanlılardan kalma hamam kalıntısı bulunmaktadır.

Köy halkının gelir düzeyi yüksek seviyededir. Köyde Büyükbaş hayvan besiciliği yapılmaktadır. Köyün Yelliburun köyü ile arasında geniş tarım arazileri bulunmaktadır. Köyün muhtarı Hacı DEMİR çevrede sevilip sayılan bir kişi olarak bilinmektedir.

 

 

YAĞIZLAR KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008202317.jpg

1450’li yıllarda Van ili Gevaş ilçesinde gelen Battallar aşireti, Mardin ilinden gelen Şıhlar aşireti ve 1400’lü yılların sonunda Musul ve Kerkük’ten gelen Şıhanlı aşireti mensupları şu anki Boğaziçi beldesinin bulunduğu yere yerleştiler. Nüfusun zamanla çoğalması neticesinde beldenin genişlemesi ile birlikte bir kısım vatandaşların Yağızlar köyüne yerleşmeleri sonucu köy bu günkü halini almıştır. Köyde tarihi eser yoktur.

Köyün eski adı Tesbih köyüdür. Köyde 145 hane mevcuttur. Köyde 246 kadın 210 erkek olmak üzere toplam 456 kişi mevcuttur.

Köyün geçim kaynağı genellikle hayvancılıktır. Karagöz yaylası geçimlerini sağlamalarında önemli bir yere sahiptir. Ancak Karagöz yaylası yerleşime tam açılmamış Kadastro çalışmaları tamamlanmamıştır. Köy ilçenin en fakir köylerinden biri olmasına rağmen insanları tok gözlü ve kendi hallerinde insanlardır. Köy Muhtarı Veysel ÖZDEMİR köyü ve köylüsü için çalışan dürüst bir insandır.

 

 

YELLİBURUN KÖYÜ

burnu1

Köy yolu asfalt olup İlçe merkezine uzaklığı 9 Km’dir. Köyün hane sayısı 37 olup toplam nüfusu 225 kişidir.

Köy küçük bir tepe üzerinde kurulmuş olup ovalık bir araziye sahiptir. GÜNEBAKAN ailesi köyde birlik ve beraberliği sağlayan ailelerin başında gelmektedir. GÜNEBAKAN ailesinden Ahmet GÜNEBAKAN Milletvekilliği yapmış değerli bir insandır. Köy Muhtarı İsmail GÜNEBAKAN 5 dönemdir başarılı bir şekilde muhtarlık görevine devam etmektedir.

 

 

YENİKÖY

http://i36.tinypic.com/2nvivn.jpg

İlçe merkezine uzaklığı 4 km. olup hane sayısı 45 nüfusu 221 kişidir. İlçe merkezine yakın köylerden biri olan Yeniköy halkı tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadırlar. Köyde Köroğlunun arkadaşı Demircioğluna ait olan 7 m. boyunda ve halk tarafından uzunkabir olarak bilinen mezar ilgi çekicidir. Köy muhtarı İsmet YAŞAR'dır.

 

YESEMEK KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008203650.jpg

YESEMEK Köyü M.Ö.8 – 15 YY.’da Hitit döneminde Etiler tarafından kurulmuş ise de daha sonraları 1923 yılında ATATÜRK Selanik’ten Selanik Macırlarını köye iskan ettirmiş.Gelenler yaklaşık 38 hane imiş.Atatürk tarafından kendilerine yetecek miktarda arazi verilmiş 1924 yılında bölgenin aşırı sıcak olması nedeni ile köyü topluca terk ederek Adana’nın Karataş ilçesine göç etmişler.Göç edinceye kadar sıcaklar ve sivrisinek nedeni ile sıtma olduklarından yaklaşık 2/3 ölmüş.1927 yılında Rum göçmenleri ilk olarak gelmişler bunları da Atatürk getirttirmiş.Şu an köyün alt tarafında bulunan Armut kışlası mevkiine yerleşmişlerdir. Onlarda 1932 yılında İslahiye ilçesi Kırıkçalı köyüne göç etmişler ve halen orada ikamet etmektedirler.1923 yılında Selanik’ten göçmenler gelmesi nedeni ile köyde bulunan ve 1934 yılında Şam’dan ve Kudüs’ten tekrar geri gelenler köyün şimdiki yerine geri gelerek yerleşmişlerdir ve hayvancılıkla uğraşmışlardır.1938 yılında Gülikanlı aşiretinden Ali efendi ile babası Hamit efendi gelerek köye yerleşip hayvancılık ile uğraşmışlardır.1938 yılının ikinci yarısında Derviş Paşa bu bölgeyi ıslah çalışmaları esnasında Şam ve Kudüs’ten getirdiği ikinci kuşak göçmenleri yerleştirerek şimdiki Yesemek köyünün temelleri atılmıştır. 1938 yılının ikinci yarısında bozulan kamu düzeni ve yerel çetelerin azıtmalarından dolayı Derviş Paşanın ıslah çalışmaları ve köyü yeniden yapılandırma çalışmaları bulunmaktadır.1978 yılında 1934 yılında Şam ve Kudüs’ten gelenler arazileri şu anki bulunan baraj suları altında kalınca şu anda köy de ikamet eden Mustafa KIZILKAYA,Halil ERDAL ve Mehmet Ali CURA köyde kalmışlar ve 70-80 hanelik grup genelde Osmaniye İli Karaboyun mahallesi,İskenderun ilçesi Gültepe mahallesine yerleşmişlerdir.1938 yılında şu anki köyde ikamet eden aileler küçükbaş hayvancılıkla uğraşan kişiler köye gelerek yerleşmişlerdir.Köy 4 sefer iskana uğramıştır.Göçlerin sebebi ise bölgenin sıcak ve sıtma hastalığının yaygın olmasından dolayı meydana gelmiştir.

Hane sayısı 110 ve 503 nüfusu olup ilçe merkezine 23 km. uzaklıktadır..

Köyün en büyük geçim kaynağı tarım ve hayvancılık olup,küçük çaplı ticaret olmaktadır.Düğün ve cenaze merasimlerine dışarıdan gelen misafirleri köylü paylaşarak kendi evlerinde ağırlamakta ve barındırmaktadırlar.

Köyün yanında bulunan Yesemek Açık Hava Müzesi dünyanın en büyük açık hava müzelerinden bir tanesidir. Yesemek dünyanın ve ülkemizin tek açık hava müzesine sahip olma özelliği ile her yıl binlerce yerli ve yabancı turisti misafir etmektedir. Yesemek ilk defa 1890 yılında keşfedilmiştir. Yesemek açık hava müzesinde 500 adet değişik boyutlarda yontu ve heykel taslağı mevcuttur. Bunlar sfenksler, aslanlar, dağ tanrıları, savaş arabaları, karışık yaratıklar ve çeşitli mimari parçalardan oluşan çok zengin bir koleksiyon oluşturmaktadır. Uzaklığı ilçe merkezine 23 km olup yolu asfalttır.

 

 

YEŞİLOVA KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008203704.jpg

Yeşilova köyü doğu illerinden İbrahim Paşaya karşı gelerek kovulan 700 kadar aileden Topal Yakup adlı şahsın gelerek bölgeye yerleşmesiyle kurulmuş olan Akınyolu köyünün mahallesi durumda iken ,daha sonra ayrılarak köy şimdiki yerinde ve şimdiki halini almıştır.

Köy doğusunda Çubuk ovası ve akabinde uzanıp giden ormanlık alan ile tarım alanları bulunmaktadır.Kuzey bakısında Yelliburun köyü ile Çubuk köyleri istikameti uzanımına paralel köy yolu ve ormanlık alan bulunmaktadır.Güney batısında Bingöllüler mahallesi ve tarım alanları,güney doğusunda ise Karakaya köyü ile tarım alanları bulunmaktadır.

Kısa zaman önce Akınyolu köyünden ayrılarak Yeşilova adını alan köy,daha önceki ismi “ BERVİYANLI “ olup Kürtçe “ KARLIOVA “ anlamına gelmektedir. Adından da anlaşılacağına göre sert geçen kışlarda en son kar buradan kalkmaktadır.Köy halkı tamamen kendi halinde olup,büyük bir kısmı tarımla uğraşırken,birkaç aile hayvancılıkla uğraşmaktadır.Ekili tarım alanlarının önemli oranı Köse ailesinin elinde olup,kendi köylüleri ile ortak tarım yapmaktadırlar. Köyün maddi durumu,diğer köylere göre iyi seviyededir.Yeni yetişen gençler genelde tarım işi ile uğraşmamak için büyük illere çalışmaya gitmektedirler,Yörenin gelenek ve görenekleri tipik Anadolu gelenekleri olup,düğünlerde silah sıkılması,dini bayramlarda KÖMBE dağıtılması gibi adetleri halen devam etmektedir. Köydeki KÖSE ailesi Kanaat Biber Enteğre tesislerinde bölgenin en güzel biberlerini kullanarak yaptıkları toz ve yaprak biberi yurtiçi ve yurt dışına satarak ekonomiye katkı sağlamakta ve tesislerde 100’e yakın işçiye gelir temin etmektedirler.

 

 

YENİCELİ KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008203638.jpg

Çok eski yıllarda köyün bulunduğu yerlerde bol miktarda av hayvanının olduğu, avcılık yaparak geçimini sağlayan SIMOLAR, ÖZKANLAR, BÜLBÜLLER ve GUSEYİLER, ÇETİNLER kabilelerinin buraya 1840 yıllarda gelerek yerleştikleri ve ismini Kesten olarak belirledikleri, daha sonra köyün isminin Yeniceli olarak değiştirildiği, Çakmak mezrasının 1870 yıllarda hayvancılık yapan Ökcücük Ökkeş isimli şahıs tarafından kurulduğu bilinir.

Tarım ve hayvancılıkla uğraşırlar.Köy sınırları içerisinde bulunan Sabunsuyu deresi ve Afrin çayı köye ayrı bir renk katmaktadır. Köyün Kilis-Musabeyli ilçesi Çınarköyü ile sınırdır. Köyde geçmiş yıllarda Milletvekilliği yapmış olan Kemal ATEŞ( Fazilet Partisinden) köyde söz sahibidir. Köye bağlı iki mezra bulunmaktadır. Çakmak ve sogucak mezraları. Köy muhtarı Mustafa CÜCÜK 2 dönemdir muhtarlık görevini sürdürmektedir.

 

 

YUKARIBİLENLER KÖYÜ

http://img.haberler.com/haber/027/islahiye-de-muhtarlik-secimi-husumetinde-kan-1750027_o.jpg

Y.Bilenler köyünün tarihi tam olarak bilinmemekle yaklaşık 300 – 400 sene evvel Van ili Gevaş ilçesinden gelen ŞIHLAR aşiretinin kollarının ve ŞIHANİ aşiretinden bazı kişilerin yerleşmeleri ve Suriye Devletinden’ de olan göçler ile Haltanlı ve Sulumağara köyleri kurulmuştur.

Kuzeyinde Karapınar köyü, doğusunda Tahtaköprü barajı, güneyinde Aşağıbilenler köyü , batısında Altınüzüm beldesi, ile çevrilidir. Toplam 23 kilometrekarelik alana sahiptir. İşsizlik oranı yüksektir.

 

 

YOLBAŞI KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008203715.jpg

Yolbaşı köyünün tarihi tam olarak bilinmemekle yaklaşık 200-300 sene evvel Ağrı ile Patnos ilçesinden gelen Haydari aşiretinin kollarının ve Haydari aşiretinden bazı kişilerin yerleşmeleri ve Suriye Devletinden’ de olan göçler ile köyi kurulmuştur. İlçemize uzak köylerden biri olup ilçe merkezine uzaklığı30 km.'dir. Köy halkı gelenek ve göreneklerine bağlıdır. Köy Muhtarı Reşit ŞAHİN 5 dönemdir muhtarlık görevini sürdürmektedir.

 

 

ZİNCİRLİ KÖYÜ

http://www.islahiye.gov.tr/koylerimiz/resimler/resim_29062008203728.jpg

Köyün ilk yerlileri bundan 140-150 yıl önce Kafkaslar bölgesinden gelip eski adı Samal olan bu bölgeye yerleşmişlerdir. Bu bölge Millattan önce 300 yıl kadar Hititlere başkentlik yapmıştır. Rivayetlere göre Tarihte ilk antlaşma olarak kabul edilen Kadeş Antlaşmasının bu bölgeye yakın bir yerde yapıldığı rivayet olarak söylenmektedir.1880-1889 yılları arasında Alman Kralı Human kazı yapmış ve buradan çıkan tarihi eserleri (heykelleri) kağnı ile seferi 168 Alman Mark’ına kiralayıp İskendeun’a oradan da Almanya’ya götürdüğü, köyde yaşayan vatandaşlar tarafından bilinmektedir. Köyde 15 yıl önce Aslan heykeli, 45 yıl öncede Hititler dönemine ait kadın heykeli bulunmuştur. Bu heykeller şu anda Gaziantep Müze müdürlüğünde koruma altındır.

Köy İslahiye İlçesinin Kuzeyinde, Batısında Fevzipaşa Beldesi, Doğusunda Elbistan Höyüğü Köyü, Kuzeyinde Kozdere Köyü ile sınırları bulunmaktadır. Doğusunda F.Paşa J.Krk.K.lığı nın bulunduğu Kepirtepe ulunmaktadır. Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadır.

Köy halkının gelir düzeyi yüksek seviyededir. Köyün bulunduğu höyük şeklindeki tepe ve 500 metre çevresi sit alanı ilan edildiğinden buralarda kazı ve inşaat yapılması yasaktır.

Köyde Feyzullah YILDIRIR Milletvekilliği yapmış bir Avukattır.

 

 

 

İSLAHİYE PARKLARI

 

Göz Parkı

park

 

Opet Parkı

opet_islahiye_park

 

 

İSLAHİYE SPOR

İlçemizde 500 kişi seyirci kapasiteli kapalı Spor Salonu, l500 kişi kapasiteli çim zeminli drenajsız Atatürk Stadyumu ile 13.50x40 metre ebadında l.30-1.80-2.30 metre derinliğinde üç kademeli Açık Yüzme Havuzu'nun yanında Fevzipaşa ve Altınüzüm beldelerinde 300 kişi seyirci kapasiteli portatif tribünlü semt futbol sahası mevcuttur. Atatürk Stadyumunda futbol karşılaşmalarının yanında Milli Bayramlarımız coşkuyla icra edilmektedir.

 

İslahiye'de 4 Amatör Kulüp sportif faaliyet göstermektedir. Bunlar; İslahiye Spor, Akınyoluspor, Aydınoğluspor ve Kerkütspor Kulüpleri olup bunlardan İslahiye Spor ve Akınyoluspor müsabakalarını Atatürk Stadyumunda, Aydınoğluspor ve Kerkütspor kulüpleri müsabakalarını Altınüzüm Semt sahasında yapmaktadırlar. Bunlara ilaveten İslahiye Spor A-B Genç takımları bulunmaktadır.

 

İlçemizde spor hayatına devam eden takımlarımızdan İslahiye Spor l. Amatör Kümede, diğer takımlarımız ise 2. Amatör kümede yarışmalara katılmaktadırlar.

 

İslahiye Kaymakamlığı ve İslahiye Belediye Başkanlığı İslahiye Sporun başarılı olması amacıyla maddi ve manevi desteklerini sürdürmektedirler.

 

İslahiye'de Sportif faaliyetler Kaymakamlık ve Belediye Kupası adı altında müsabakalar yapılmakta ve okullar arasında gençler ve yıldızlar olmak üzere kız/erkek Voleybol, Basketbol, Halı Saha ve Büyük Saha futbol, Masa Tenisi, Atletizm, Satranç müsabakaları da başarıyla düzenlenmektedir.

 

Yine Gençlik Spor İlçe Müdürlüğü bünyesinde Voleybol, Basketbol, Hentbol, Masa tenisi, Bedminton ve Kung-fu Kursları da devam etmektedir.

 

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs485.ash1/26532_384054007126_178378372126_4256716_904732_n.jpg

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-sjc1/hs515.snc3/27022_383544702126_178378372126_4247164_5051570_n.jpg

 

 

İSLAHİYE KONUT

 

Toki Konutları

toki3

 

 

 

 

İSLAHİYE ÜNLÜLERİ

Ünlüler

1- Cevdetpaşa  İslahiye Teşkilatı (Fırka-i Islâhiye)- (E.Adana Valisi) Başkan 

2- Dervişpaşa

İslahiye Teşkilatı (Fırka-i İslahiye) - Komutan

3- Ramazan KARAGİYİK  Türkiyenin En Uzun Adamı

4- Gül Ahmet YİĞİT Halk Ozanı

5- Pişkin Dede Yaşlılarımızdan..

     

 İslahiye'li Bakanlar - Milletvekilleri

 1- Mehmet CAN E.Milletvekili-Bakan

 2- Ahmet KARAHAN E.Milletvekili-Bakan

 3- Mahmut DURDU Milletvekili

 4- Süleyman YAĞIZ Milletvekili

 5- Feyzullah YILDIRIR E.Milletvekili

 6- Süleyman ÜNLÜ E.Miletvekili

 7- Ahmet GÜNEBAKAN E.Milletvekili

 8- Ayşe GÜROCAK E.Milletvekili

 9- Mehmet Selahattin ÜNLÜ E.Milletvekili

     

 İslahiye'li Bürokratlar

 1- Hamza TAŞKESER Müsteşar Yard.

 2- İnci Sezer BECEL Vali Yard.

 3- Cemal ERTEM Vali Yard.

 4- Hasan GÖZEN Vali Yard.

 5- Musa UÇAR Kaymakam

 6- Mahmut HERSANLIOĞLU Kaymakam

 7- Mustafa AKDOĞAN Kaymakam

 8- Halil YÜKSEL Hakim(Danıştay)

 9- Fatma ÖZER(YÜKSEL) Hakim(Yargıtay)

 10- Gültekin HATİPOĞLU (KAYA) Hakim

 11- Osman GÖĞEBAKAN Başsavcı

 12- Şehmuz YILDIRIM Savcı (Hatay)

 13- Adnan YILMAZ Savcı(Şanlıurfa)

 14- Nihat TÜRKMEN Tabip Yarbay(Çorlu)

 15- Hasan TATAROĞLU Albay

 16- Yusuf PARLAK Hukuk Müşaviri

 17- Durmuş ŞİMŞEK Çalışma Bakanlığı Üst Denetçi

 18- Ümit AKIN Bolu İl Tarım Müdürü

 19- Abdulah TOMBUL MTA Genel Müdür Yard

 20- Mustafa ŞAHİN Ağır Ceza Reisi(Antalya)

 21- Haydar ŞAHİN Ziraat Bankası Şube Müdürü

 22- Yahya KIRLANGIÇ Kültür Bakanlığı Müfettişi

 23- Metin ÇETİN Binbaşı Lvz

 24- Mehmet ÇİFTÇİ Sayıştay Müfettişi

 25- Kemal ÖZCAN Emniyet Müdürü

 26- Mehmet AVCI Emniyet Müdürü

 27- Ali KESKİN Emniyet Müdürü

 28- İbrahim SEYDİOĞLU Emniyet Müdürü

 29- Mehmet ERDOĞAN Emniyet Müdürü

 30- Mehmet ULUDAĞ Emniyet Müdürü ( İslahiye Belediye Başkanı)

 31- Alparslan HERSANLIOĞLU Sakarya Kom. Şube Müdürü

 32- İhsan AKYOL Defterdar

 33- İsmail ÇELİK Defterdar

 34- İbrahim ÖZDEMİR MEB. Dış İlişk. Genel Müdür

 35- Resul KAYA Şekabel Müdürü

 36- Sülayman YAVUZ TRT Genel Md. - Şube Müd.

 37- Osman GELEBEK Niğde İl Sağlık Müdürü

 38- M.Emin KOYUNCU TSE İstanbul Bölge Md. Yrd.

 39- İbrahim Sani TOK E.Hakim

 40- Remzi VURAL E.Hakim Yarbay

 41- Ahmet ŞENTÜRK E.Albay

 42- Ökkeş Yaşar VURAL E.Albay

 43- Halil BOSTAN E.Albay

 44- Kazım KARLI E.Albay

 45- Seydi YILMAZ E.Albay

 46- Ökkeş Remzi ÇETİN E.Albay

 47- Rüstem YIRTAR E.Emniyet Müdürü

 48- Baki ERSOY E.Emniyet Müdürü

 49- Mehmet Sani AKKURT E.Emniyet Müdürü (Opet Güvenlik Genel Müdürü)

 50- Kemal ŞAHİN Merhum Emekli Emniyet Müdürü

 51- Muhittin ÖZDEMİR Merhum E.Hakim ve Savcı

     

 Eğitim

 1- Halil KOYUNCU Prof Dr.(Cerrahpaşa)

 2- Yavuz  ÇOŞKUN Prof  Dr.(Gaziantep Ünv Hst) Rektörü

 3- Hanifi ASLAN Prof Dr.

 4- Mustafa ÖZER Prof Dr.

 5- Salih ŞİMŞEK Prof Dr.

 6- İbrahim ÖZDEMİR Prof Dr. M.E.B ( Genel Müdür)

 7- M.Akif AK Prof.Dr.

 8- Musa BALİ Prof. Dr.(Gazi Ünv)

 9- Mehmet YÜKSEL Doç Dr. (Gazi Ünv)

 10- Adnan PARLAK Doç.Dr. Sakarya Ünv

 11- Kadir YILMAZ Doç. Dekan Yrd.

 12- İlhami BAYRAKTAR Milli Eğitim Müd. (Muş) 

 13- İsmail PEHLİVAN Yrd.Doç.Dr

 14- Ahmet DOĞAN Öğretim  Görevlisi

15- Mustafa GELEBEK Öğretim  Görevlisi

16- Mustafa Sami ÇETİN Öğretim  Görevlisi

17- Nurten ÖZER Öğretim  Görevlisi

 18- Ömer VANLI Öğretim  Görevlisi

 19- Veysel POLAT Öğretim  Görevlisi

 20- Yakup ASLAN Öğretim  Görevlisi

           

 Sağlık

  1- Hakan POLAT Cerrah

 2- Nihat ÖZER Kalp Uzm.

     

 Basın-Yayın

 1- Şamil TAYYAR Gazeteci (Star Gazetesi) & TV 24

 2- Serkan ASKER Gazeteci

 3- Serkan AKCAN Gazeteci (Zaman Gazetesi Spor Editörü) 

 4- A.Hamdi PARLAK Gazeteci

5-Mustafa YILDIZ

   

 İslahiye'li İş Adamları

  1- Fikret ÖZTÜRK Opet Yönetim Kurulu Başkanı

 2- Nurten ÖZTÜRK Opet

 3- Levent ERDOĞAN İş Adamı (Beşiktaş Asbaşkanı)

 4- Orhan ÖZDEMİR Mersin TED Kolej Sahibi

 5- Abdi KURT İş Adamı

 6- Mehmed ERDOĞAN İş Adamı (Turizmci)

 7- Ali KAHRAMANLI İş Adamı 

 8- Mustafa ATMACA İş Adamı (Turizmci)

 9- Ahmet Şahap ÜNLÜ Makine Yüksek Mühendisi

 

 

 

İSLAHİYE YAŞAM VE KÜLTÜR

 

Saçlıdede Türbesi

44

Kozdere köyünün köy mezarlığı içinde yer almaktadır.

 

 

İbrahim Baba Türbesi

45

Çerçili köyü ziyaret altı mevkiinde bulunmaktadır.

 

 

Dervişpaşa Camii

46

İslahiye ilçesi çay mahallesindedir. Caminin 1959 yılında yapıldığı rivayet edilir.

 

 

Çınar Ağacı

47

İslahiye ilçesinde hükümet konağının bahçesinde yer almaktadır. 100 yaşında olduğu söylenmektedir.

 

 

Yesemek Taş Ocağı

48

49

Gaziantep müze müdürlüğüne bağlı olarak faaliyet gösteren Yesemek açık hava müzesi İslahiye ilçesinin güneydoğusundaki yamaçta yer almaktadır.

 

 

 

İslahiye Çerçili Kale

50

Çerçili köyünün 600 m. Güneybatısında yer alan kale doğal bir tepenin zirvesindedir.

 

 

Kurtini Tepesi

51

Kurtini tepesi İslahiye – Antakya karayolunun batısında erenler mahallesinde yer almaktadır.

 

 

Örtülü Antik Kenti

52

53

Örtülü köyünün adıyla anılan antik kent köyün batı bitişiğindeki bazalt taşlı (leçelik) arazi içinde kale ve mezarlık mevkiinde bulunmaktadır.

 

 

Cıncıklı Örenyeri

54

55

İslahiye ilçe merkezinde Gaziantep – Antakya karayolunun 10 km. Boğaziçi beldesinde bulunmaktadır. M.S. 6-7 yüzyılları arasında tarihlenmektedir.

 

 

Zincirli Höyük

57

Eski adları Asurca Sam’al ve Aramca Bir Gabbar olan kent, bugünkü adını, Fevzipaşa bucağındaki tren istasyonu yakınındaki köyden ve içindeki höyükten almaktadır.

 

 

Süzmez Höyük

58

Süzmez höyük Kozdere köyünün 3 km. güneydoğusunda yer almaktadır.

 

 

Elbistan Höyük

59

İslahiye ilçesi Fevzipaşa beldesinde Örtülü köyü sınırları içerisinde bulunmaktadır.

 

 

Tilmen Höyük

61

Tilmen höyüğü İslahiye ilçesinin 10 km. doğusunda karasu çayı kıyısında bulunmaktadır. Tilme höyük gerek eski bir başkentin kentsel yapısını kapsamlı bir şekilde araştırmak gerekse M.Ö. II. Binde Anadolu ile Suriye arasındaki ilişkileri yeniden kurmak açısından temel sit alanlarından birini temsil eder.

 

 

Davlumbaz Höyük

62

İslahiye ilçesinin 4 km. güneydoğusunda, güllü höyük köyü sınırları içerisinde bulunmaktadır.

 

 

Üçağaç Höyük

63 

İslahiye ilçe merkezinde bulunmaktadır.

 

 

Tatar Höyük

64

Tatar höyük, İslahiye – Hatay karayolu batısında, yoldan 300 m. Kadar içeride tarıma açık alanda yer almaktadır.

 

 

Dolan Höyük

65 

Yeşilyurt Beldesi sınırları içinde yer almaktadır.

 

 

Ağalarobası Höyük

66

Ağalarobası köyünün 3 km. doğusunda, Tahta köprü baraj gölü sahası içinde bulunan höyük yaklaşık 15 m. Yüksekliğinde 120 genişliğindedir.

 

 

Tütün Höyük

67

Tütün höyük Karapınar köyünün kuzeyinde, yolun kenarında yer almaktadır.

 

 

Karapınar Höyük

68

Karapınar höyük köy içinde yer almaktadır.

 

 

Güllü Höyük

69

Güllü höyük köyünün yerleşim gördüğü tepeliktir.

 

 

Akınyolu Höyük

70

Akınyolu köyünün kuzeyinde yer alan höyük, güneybatıda yer yer tepeye kadar yükselen kayalık kesimin üzerine kurulmuştur.

 

 

Güney Höyük

71 

Yeşilova (Berviyanlı) köyünün güneyinde yer alır.

 

 

Taşlıgeçit Höyük

72  

Yesemek köyünün 1 km. batısında yer almaktadır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KAYNAKÇA

 

Âbidin, 1938 Abidin, A., "Aynî'nin Ikdu'l-Cum'an fi Tarih-i ehli'z-Zeman Adlı Tarihinde Osmanlılara Ait verilen Malumatın Tedkiki", Tarih Semineri Dergisi, İstanbul, 1938.

Acar, 1978Acar, Ahmet, "Türkiye'de Depremler", Çeşitli Konular, Erzurum, 1978.

Akdoğan, A. H., Gaziantep ve Kilis'te Dinî Olmayan Yapılar, (basılmamış lisans tezi) İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi.

Akpolat ve arkadaşları, Gaziantep Kalesi Belgeleme ve Tarihsel Araştırma Projesi, Ankara 1984.

Aksoy, 1942 Aksoy, Ö. A, "Eski Bir Kültür ve Medeniyet Şehri", Başpınar, sayı 51. Gaziantep, 1942

Akozan, 1963 Akozan, Feridun, "Türk Han ve Kervansarayları", Türk San'at Tarihi Araştırma ve İncelemeleri cilt 1, İstanbul, 1963.

Aksoy, Ö. A., "Bu Şehrin Methinde Lisan Kaasırdır", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 3, sayı 26,Gaziantep, 1960.

Alpargu, M., XV. Yüzyılda Antep'in Tarihine Umumi Bir Bakış", Cumhuriyetin 75. Yılına Armağan Gaziantep (Editör Yusuf Küçükdağ), Gaziantep 1999.

Altun, A, Alaüddevle Camii, TDVİA, cıU 2, İstanbul 1990.

Altınöz, i., "Dulkadır Eyâletinin Kuruluşunda Antep Şehri", Cumhuriyetin 75. Yılına Armağan Güziantep (Editör Yusuf Küçükdağ), Gaziantep 1999.

Altınöz, i., "Gaziantep Alaüddevle Camii ve Vakfiyesi", Osmanlı Döneminde Gaziantep Sempozyumu, ed. Yusuf Küçükdağ, Gaziantep 2000.

Arpacıoğlu, A., "1872 Yılında Yapılmış Bir Antep Evi", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 4, sayı 47,Gaziantep, 1961.

AŞMS (Antep Şer'i Mahkeme Sicilleri) Atalar, Ali, "Antepevlerinde Pencereler", Ayıntap, Sayı 1, Gaziantep, 2004.

Aykaç, İ., "Gaziantep Camilerinin Türk İslâm Sanatlarındaki Yeri", Gaziantep Tarihi ve Kültürü Sempozyumu Bildirileri, Gaziantep, 1987,

Azamat, N., "Aydı Mehmed", TDV/A, Cilt 4, İstanbul, 1991.

Başgelen, N., Dünya Kültür Mirasında Gaziantep, İstanbul, 1999.

Battı, Y D., Gaziantep İslâm Devri Camileri, (basılmamış lisans tezi), DTCF. Sanat Tarihi Bölümü, Ankara, 1965.

Bayaz, 1994 Bayaz, \:\.,Antep Savunması Günlüğü, İstanbul, 1994.

Baykara, 1990 Baykara, Tuncer, Osmanlı Taşra Teşkilatında XVII!. Yüzyılda Görev ve Görevliler, Ankara, 1990.

Bayram, 2000 Bayram, M. "Lala Mustafa Paşa'nın Gaziantep'teki Vakıfları", Osmanlı Döneminde Gaziantep Sempozyumu, Gaziantep, 2000.

Bayram, Abdullah Edip, Şiir Defteri, Gaziantep, tarihsiz, 164.

Bicik, M., "Selçuklular Zamanında Gaziantep", Türk Dünyası Tarih Dergisi, sayı 95 (1994).

Bursalı, Mehmed Tahir Efendi, Osmanlı Müellifleri, (Hazırlayanlar A. Fikri Yavuz - İsmail Özen)c. 1, Meral Yayınevi, İstanbul, tarihsiz.

Canard, M., "Ayıhtab", El, 2nd edition, I, p. 791.Chauvet, A. - Isambert, E., Itineraire de TOrient, Syrie, Palestine, Paris, 1882. 2. baskı.

Chesney, F. R., The Expedition for the Survey ofthe Rivers Euphrates and Tıgris in the years 1835, 1836 and 1837 in Four volumes, 1. cilt, London, 1850.

Çam, N., Gaziantep Camileri, (basılmamış lisans tezi), İlahiyat Fakültesi, Ankara, 1973.

Çam, N., 1984Çam, N., "Gaziantep'te Kastel Adı verilen Su Tesisleri", Vakıflar Dergisi, Sayı 18, Ankara,1984.

Çam, N;, Minber 1988 Çam, N., "Gaziantep Camilerinde Minber Problemi ve Müteharrik Minberler", Belleten,c. Lll /205 (Aralık 1988), Ankara, 1988.

Çam, N., Şeyh Fethullah Külliyesi, Ankara, 1989.

Çam, N., 1990 Çam, N., Gaziantep Boyacı (Kadı Kemâlettin) Camii, Ankara, 1990.

Çam,  N., 1996 Çam, N., Gaziantep (mimari), TDVİA, ciJt 13, İstanbul 1996.

Çam, N., 2000Çam, N., "Gaziantep'te Türk Mimarisi", Osmanlı Döneminde Gaziantep Sempozyumu,(ed. Yusuf Küçükdağ), Gaziantep, 2000.

Çam, N., Ferhat Mı Yaman Antepli Mıhçı Zekeriya Tar mı?", Ayıntap, sayı: 3, Gaziantep, 2005.

Çelik, B., "XVI ve XVII. Yüzyıllarda Antep'tc Ticaret ve Bu Konuda Karşılaşılan Bazı Zorluklar", Cumhuriyetin 75. Yılına Armağan Gaziantep (Editör Yusuf Küçükdağ),Gaziantep 1999.

Çınar, H., "Antep Şehrinde XVIII. Yüzyılda Kurulan Medreseler ve Vakıfları", Cumhuriyetin 75.Yılına Armağan Güziantep (Editör Yusuf Küçükdağ), Gaziantep 1999.

Çiftçi, H. R. - Yener, Ş. S., Osmanlı Devletinin Son Yıllarında Gaziantep'te Sanat ve Ticaretû//ör/, Gaziantep, 1971.

Çiner R, Gaziantep Çevresinde Paleolotik Buluntular" Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt 16, Sayı 3-4, Ankara 1958.

Dağlıoğlu, H. T., Antep ve Antep Kalesi, Gaziantep, 1930.

Dağlıoğlu, H. T., Miladi 16, Hicrî 10 Asırda Antep, Gaziantep 1937.

Darkol, B., "Ayıntab", İslâm Ansiklopedisi, İstanbul, 1970.

Devecioğlu, Tülay, "Gaziantep Kalesi 2002 Yılı Kazı Çalışmaları", Ayıntap, Sayı 1, Gaziantep,2004, s. 4-7.Dussaud, R., La Topographie Historigue de la Syria, Paris, 1927.

Eralp, N., "Kcyvan Hamamı", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 4, sayı 45, Gaziantep, 1961.

Ergeç, 1999 Ergeç, R, "Gaziantep Kalesi", Cumhuriyetin 75. Yılına Armağan Güziantep (Editör Yusuf Küçükdağ), Gaziantep 1999.

Ergeç, 2000, ss. 269-294.Ergeç, R, "Gaziantep Kalesi ve Hamamı", Osmanlı Döneminde Gaziantep Sempozyumu,ed. Yusuf Küçükdağ, Gaziantep 2000.

Ergin, K. E. - Güçlü, U. - Uz, Z., Türkiye ve Civarı Deprem Katalogu, İstanbul, 1967.

Ergun, S. N , Türk Şairleri, c. II, İstanbul, 1935.

Erguvanh, K., "Gaziantep - Narlı Arasının Jeolojisi ve İnşaat Taşlan", Gaziantep Kültür, c. 2,sayı 23 , Gaziantep, 1959

Evliya Çelebi, Seyahatnamesi, İstanbul, 1935, c. 9, s. 352-360.

Filian, G. H., Armenian and her People, Hatford, 1896.

Gaziantep İl Kültür Envanteri, Gaziantep, 20C5.

Gaziantep İlçe Kültür Envanteri, Gaziantep

Gaziantep Ulemalarından Müderris Bülbülzade Hacı Abdullah Bayram, Gaziantep, 1996.

Gökbilgin 1979 Gökbilgin, M. Tayyib, "MihaloğuUan", İslâm Ansiklopedisi, İstanbul 1979.

Gündoğdu, H., Dulkaduiı Beyliği Mimarisi, Ankara, 1986.

Güzelbey, 2, 1939 Güzelbey, C. C., Şıh Camii ve Şıh Hamamı, Başpınar, Sayı 2, Gaziantep, 1939.

Güzelbey 3, 1939 Güzelbey, C. C, Şıh Camii ve Şıh Hamamı, Başpınar, Sayı 3, Gaziantep, 1939.

Güzelbey, 1949 Güzelbey, C C, "Meşhur Şeyhler ve Ziyaretler: Şamşıhıoğlu", Başpınar, Sayı 105-106 (Ocak-Şubat 1949), Gaziantep. )949, s. U.

Güzelbey, 1960 Güzelbey, C. C, "Gaziantep'te Yapıcılık", Gaziantep Kültür Dergisi, cilt 3, Sayı 35, Gaziantep, 1960.

Güzelbey, Alaüddevle, 1961 Güzelbey, C. C, "Alaüddevle Camii", Gaziantep Kültür Dergisi, cilt 4, sayı 44,Gaziantep, 1961.

Güzelbey, Bedesten, 1961 Güzelbey, C. C, "Bedesten ve Gaziantep Bedestenleri", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 4,sayı 40, Gaziantep, 1961.

Güzelbey, Camilerimiz 3, 1962 Güzelbey, C. C, "Camilerimiz", Her Yönüyle Gaziantepli Tanıtıyoruz, sayı 3 (Temmuz1962), Gaziantep 1962.

Güzelbey, Camilerimiz 4, 1962 Güzelbey, C. C, "Camilerimiz", Her Yönüyle Gaziantep'i Tanıtıyoruz, sayı 4 (Ağustos 1962), Gaziantep 1962.

Güzelbey, Eyüboğlu, 1962 Güzelbey, C. C, Eyüboğlu Camii, Her Yönüyle Gaziantep'i Tanıtıyoruz, sayı 6 (Ekim1962), Gaziantep 1962.

Güzelbey, Hüseyin Paşa, 1962Güzelbey, C. C, "Hüseyin Paşa Camii," Her Yönüyle Gaziantep'i Tanıtıyoruz, Sayı 1(Mayıs 1962), Gaziantep, 1962.

Güzelbey, Nakşibendi, 1962 Güzelbey, C. C, "Antep'te Nakşibendi Tekkesi", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 5, sayı 49,Gaziantep, 1962.

Güzelbey, Ağa, 1963Güzelbey, C. C, "Ağa Camii", Her Yönüyle Gaziantep'i Tanıtıyoruz, sayı 11 (31 Mart1963), Gaziantep 1963.

Güzelbey, Tahtalı, 1963 Güzelbey, C. C, "Tahtalı Camii Hakkında Bir İnceleme", Her Yönüyle Gaziantep'i Tanıtıyoruz, sayı, 12 (30 Nisan 1963), Gaziantep 1962.

Güzelbey, Evliyalar, 1964 Güzelbey, C. C, Gaziantep Evliyaları, Gaziantep, 1964.

Güzelbey, Hamamlar, 1964 Güzelbey, C. C, "Gaziantep Hamamları ve Bir Belgenin Düzelttiği Yanlışlık", Gaziantep Kültür Dergisi, cilt 7, sayı 84, Gaziantep, 1964.

Güzelbey, Kuveyk, 1964 Güzelbey, C. C, "Kuveyk Suyu Üzerine Bir İnceleme, Gaziantep Kültür Dergisi, c. 7, sayı76, Gaziantep, 1964.

Güzelbey, Cilt 142, 1966 Güzelbey, C. C, Gaziantep Şer'i Mahkeme Sicilleri (Cilt 142 ila 143) (Milâdî 1826 ilâ1838), Gaziantep 1966.

Güzelbey, Cilt 144, 1966 Güzelbey, C. C, Gaziantep Şer'i Mahkeme Sicilleri (Cilt 144-152) (Milâdî 1841 - 1886), Gaziantep, 1966.

Güzelbey, Cilt 153, 1966Güzelbey, C. C, Gaziantep Şer'i Mahkeme Sicilleri (Cilt 153 ila 160) (Milâdî 1886 ilâ1909), Gaziantep, 1966. Güzelbey, Eski Gaziantep, 1967

Güzelbey, C. C., "Eski Gaziantep ve Çukur Bostan", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 10, sayı 115, Gaziantep, 1967.

Güzelbey, Kale, 1967 Güzelbey, C. C., "Gaziantep Kalesi", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 10, sayı 110, Gaziantep,1967.

Güzelbey, Hüseyin Ağa, 1967 Güzelbey, C, C., "Voyvoda ve Medrese Kurucusu Nurali Ağa oğlu Hüseyin Ağa",Gaziantep Kültür Dergisi, c. 10, sayı 111, Gaziantep, 1967.

Güzelbey, 1970 Güzelbey, C. C., Gaziantep Şer'i Mahkeme Sicilleri'nden Örnekler (Cilt 81-141) (Milâdî 1729-1825), Gaziantep, 1970.

Güzelbey, 1984 Güzelbey, C. C., Gaziantep Camileri Tarihi, Gaziantep, 1984.

Güzelbey, 1992 Güzelbey, Cemil Cahit, Gaziantep'ten Kesitler, Gaziantep, 1992.

Güzelhan, 1959 Güzelhan, M., Ayıntap Tarihinden Notlar, Gaziantep, 1959.

Güzelhan., Hüseyin Ağa, 1965 Güzelhan, M., "Hüseyin Ağa Medresesi", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 8, sayı 90, Gaziantep, 1965.

Güzelhan, Hamam, 1965Güzeihan, M., "İki Kapıh Hamam - Dutlu Hamamı", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 8, sayı91, Gaziantep 1965.

Güzelhan, Uzun Çarşı, 1965 Güzelhan, M., "Uzun Çarşı ve Civarı", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 8, sayı 89, Gaziantep,1965.

Güzelhan, Kale, 1966 Güzelhan, M., "Kale Kasteli-Kale Kapısı", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 9, s. 99,Gaziantep, 1966.

Güzelhan, Tekke, 1966 Güzelhan, M., "Kâzımi Tekyesi", Gaziantep Kültür Dergisi, c, 9, s. 100, Gaziantep, 1966.

Hellenkemper, H., Burgen der Kreuzritterzeit in der Grafschaft Edesse und Königreich Kleinarmenien, Bonn 1966, p. 47 vd. îmamoğulları, İ. H, Geçmişten Günümüze Nizip, İstanbul, 2002.

Ilısu ve Kargamış Baraj Gölleri 1998 Kurtarma Çalışmaları Yazarı: Numan Tuna - Jean Öztürk Yayımlayan: ODTÜ-TAÇDAM ISBN: 975-429-182-7

İslahiye, İslahiye Kaymakamlığı

İslahiye, İslahiye Belediyesi

Kalelioğlu, B., "Gaziantep Yöresinde Yerleşme, Meskenler, Nüfus ve Ekonomik Faaliyetler",DTCF Dergisi, XXni/3-4 (1970), Ankara, 1977.

Kalelioğlu, E, Gaziantep Yöresinin Fizikî Coğrafyası, DTCF Coğrafya Araştırmaları Dergisi sayı 3-4, Ankara 1972.

Kanalıcı, M. S., "Boyacı Camii", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 4, sayı 43, Gaziantep, 1961.

Kâtip Çelebi, Cihannüma, s. 566.

Kınal, F., Hitit Devletleri İçin Kuzey Suriye'nin Önemi", Atatürk Konferansları Sayı 4, Ankara1971.

Köy Envanter, Etüdlerine Göre Gaziantep, K.İ.B.Y., Konya, 1967,Kum, N., "Sam Şeyhi Oğullan Elindeki Beratlara Dair Bir Açıklama", Başpınar, 105-106 (Ocak-Şubat 1949). Gaziantep, 1949.

Kum, N., "Şeyhcan Tekkesi", Başpınar, sayı 156, s, 87- 171Kuran, 1969.

Kuran, A., Anadolu Medreseleri, Ankara, 1969.

Küçükdağ, Y., "Antep Mevlevihanesi ve Vakfiyeleri", Osmanlı Döneminde Gaziantep Sempozyumu, ed. Yusuf Küçükdağ, Gaziantep 2000.

Kültepe-Kaniş/Neşa Sarayları ve Mabetleri, Yazarı: Tahsin Özgüç Yayımlayan: Türk Tarih Kurumu ISBN: 975-16-1066-4

Lohanizâde, M. N., Gaziantep Müdâfaası (Haz. Burhan Bozgeyik), Gaziantep, 2003.

Özdeğer, H., "XVI. Yüzyıl Tahrir Defterlerine Göre Antep'in Sosyal ve Ekonomik Durumu",Türk Dünyası Araştırmaları, sayı 16 (Şubat 1982), İstanbul, 1982.

 Özkarcı, 1988 Özkarcı, M., Gaziantep İl Merkezinde Bulunan Hanlar (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzumm Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü), Erzurum, 1988.

Özkarcı, 1995 Özkarcı, M., Gaziantep Lala Mustafa Paşa Külliyesi, Vakıflar Dergisi, cilt XXV, Ankara1995,8.39-66.

Özkarcı, 1997 Özkarcı, M., "Gaziantep'te Dört Han", Vakıflar Dergisi, cilt XXVI, Ankara 1997.

Özkarcı, 1999 Özkarcı, Mehmet, "Gaziantep Elbeyli Hanı", Cumhuriyetin 75. Yılına Armağan Güziantep (Editör Yusuf Küçükdağ), Gaziantep 1999.

Özkarcı, 2000 Özkarcı, M., "Gaziantep'te Üç Han", Osmanlı Döneminde Gaziantep Sempozyumu, ed. Yusuf Küçükdağ, Gaziantep 2000.

Pococke, R., A Description of the East and Some Other Countries /, London 1743.

Purchstein, H., Reisen in Kleinasien und Nord Syrien, Berlin, 1890.

Sahihi oğlu, H., "Dürdüncü Murad'ın Bağdat Seferi Menzilnamesi", Belgeler, c. II, İstanbul,1967.

Salname-i Vilâyet-i Halep, Halep, 1303, 1317.Sarre, F., Seldschukische Kleinkusî, Leipzig, 1909.

Sarre, F. - Herzfeld, E., Arehaeologische Reise im Euphrat und Tigris Gehiet, 4 cilt, Berlin 1911-1920.

Sevinç, N., Gaziantep'de Yer Adları ve Türk Boyları Türk Aşiretleri Türk Oymakları, İstanbul,1983.

Soysal, H. - Sipahioğlu, Ş. - Kolçak, D. - Altınok, Y, Türkiye ve Çevresinin Tarihsel DepremKatalogu, İstanbul, 1981.

Sözen, M., "Eine Moschee von seltenem Typ in Anatolia: Die Şeyh Fethuilah Moschee inGaziantep", .4/?o//ca, sayı 1969-1970.

Sümer, 1964 Sümer, F., "Çukur-ova Tarihine Dâir Araştırmalar", Tarih Araştırmaları Dergisi, c. 1,Ankara 1964, s. 19.

Sümer, F., Oğuzlar, Ankara, 1972.Sümer, R, "Karagözlüler", Türk Ansiklopedisi, c. 21, İstanbul, 1974.

Tanrıkorur, B., "Gaziantep Mevlevihanesi", TDVİA, c. 13, İstanbul 1996.

T. H., "Ayıntab", İslâm Ansiklopedisi, c. 2, İstanbul, 1970.

Topkaraoğlu, N., "Gaziantep FethuUah Camii ve Zaviyesi", Vakıflar Dergisi, c. 19, Ankara,1985.

Tuna, Numan - Jean Öztürk – Jale Velibeyoğlu Der. (2001) Ilısu Karkamış Baraj Gölleri Altında Kalacak Arkeolojik Ve Kültür Varlıklarını Kurtarma Projesi 1999 Yılı Çalışmaları, ODTÜ Tarihsel Çevre Araştırma Ve Değerlendirme Merkezi (TAÇDAM).

Turan, O., Selçuklular Zamanında Türkiye, İstanbul, 1971.

Tüncer, O. C, "Kilis Mevlevihanesi", Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı 2, 1996.

Ugurluer, Murat, Tvan Resimleri ile Süslenmiş Bir Antepevi", Yorum, sayı 20, Gaziantep, 2000.

Ugurluer, Murat, "Antepevlerinde Kitabeler, Değişim, sayı 20, Gaziantep, 2003.

Ugurluer, Murat, "Ermeni Harfli Türkçe Bir Kitabe", Ayıntab, sayı 3, gaziantep, 2005.

Ugurluer, Murat, Antepevleri Kitabeleri, Gaziantep, 2006.

Ugurluer, Murat, Gaziantep'ten Bir Kastel, Ayıntap, Sayı 6, Gaziantep, 2006, s. 28-31

Uzel, S., Gaziantep Sava.^mın İçyüzü, Ankara, 1952.

Yakar, İ., XV. Yüzyıl Mesnevi Şairlerinden Hikmetname Sahibi Antepli İbrahim Bali'\ Ayıntap,Sayı 3, Gaziantep, 2005.

Yakut el-Hama vî, "Ayıntab" maddesi, Mu'cemu'l-Buldan, c. IV, s. 759.

Yalgın, A. R., Cenup'ta Türkmen Oymakları, İstanbul, 5 cilt. Adana, İstanbul, 1931-1937.

Yavuz, 1999.Yavuz, N. "XVI. Yüzyılda Antep Vakıfları", Cumhuriyetin 75. Yılına Armağan Güziantep (Editör Yusuf Küçükdağ), Gaziantep 1999.

Yener, 1938Yener, Ş. S., Gaziantep Büyükleri, Gaziantep, 1938.Yener, 1940

Yener, Şakir Sabri, "Gaziantep Kitabelerinden Bazıları", Başpınar, Sayı 22, Gaziantep,1940.

Yener, 1941Yener, Ş. S., "Gaziantep Kitabelerinden Bazıları", Başpınar, Sayı 26, Gaziantep, 1941.

Yener, 1941Yener, Ş. S., "Gaziantep'te Eski Eserler", Başpınar, sayı 28, Gaziantep, 1941, s. 8.Yener, 1948

Yener, Ş. S., "İki Vakfiye", Başpınar, sayı 105-106 (Eylül-Ekim 1948), Gaziantep, 1948.

Yener, 1958 Yener, Ş. S., Gaziantep Kitabeleri, Gaziantep, 1958.

Yener, 1960 Yener, Ş. S., "Gaziantep'te 182 Yıllık Bir Ev", Gaziantep Kültür Dergisi, sayı 31,Gaziantep, 1960.

Yener, 1961Yener, Ş. S., "Antep Hakkında 850 Yıl Öncesine Ait Bir Belge", Gaziantep Kültür, c. 4, sayı 40,Gaziantep, 1961.

Yener, 1968Yener, Ş. S. "Hüseyin Paşa Kimdir", Gaziantep Kültür Dergisi, c. 11, sayı 127, Gaziantep, 1968.

Yener-Solmaz, 1969.Yener, Ş. S. - Solmaz, M., Gaziantep Çevre İncelemesi, Gaziantep, 1969.

Yetkin, H., Gaziantep Savaşı Hatıralarından Derlemeler, Gaziantep, 1962.

Yınanç, R., Dulkadir Beyliği, Ankara, 1989.

Yücel, H., "Ayıntab Mevlevihanesi", Toplumsal Tarih, sayı 5, İstanbul, 1994.

Yöre Dergisi, Yıl 2, Sayı 9, Gaziantep 1992.

Zavar, A., Gaziantep'te Türk Dinî Mimarisi, (basılmamış lisans tezi) İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü, İstanbul, 1970.